sözlükle fazla haşır neşir olunca boku çıkan hadise. şöyle:
çalıştığım yerde "seyyithan" isimli bir usta çalışıyor. ismi her nedense bana "goncagül"ü çağrıştırıyor (çağrışım işte; ne alaka ben de bilmiyorum. belki hece uyumu filandır). birkaç sefer "goncagül" diye seslenecek oldum, zor tuttum kendimi.
ama bugün boş anıma denk geldi ve "goncagül usta, baksana bir buraya" dedim. şantiye durdu.
o değil, adam benden en az 10 yaş büyük. mesai arkadaşlarının içinde bir kadın ismiyle çağrılmak yeterince aşağılayıcı olmalı. bir de şefi söyleyince ses edemedi, lafı yediğiyle kaldı.
hayır adama diyeceğim "usta valla
itü sözlük diye bir yer var, ben orada yazıyorum, serbest çağrışım falan fıstık" desem ne fayda?
ah be sözlük... serbest çağrışımın sınırlarını o kadar genişlettin ki bizim için; artık adama ne desem boş. adı "goncagül" kaldı.