sensiz geçen her saniye  

bir ömürden daha fazla olan zaman birimi.

insana suç gibi gelen zaman dilimleridir. hayır o'nsuz olmak benim için o'na karşı işlediğim bir suç gibi geliyor artık. öylesi bir sevginin hak ettiği saniyelerin bile beraber yaşanmasıdır fakat dünya fizikselliği karşısında ne mümkündür ki yapılabilsin.

"göz kaptırdığım renkten, kulak verdiğim sesten,
affet senden habersiz aldığım her nefesten..."
diyerek ayrı geçen zamanın nasıl da ızdırap olduğunu anlatmış bir üstat*

aldığım her nefesin, bir bıçağın kanırtması gibi kanırtması canımı. sensiz geçen saniyelerim, ömrümün boşa geçen zamanları. bizden çalınan, bize haksızlık yapılan zaman dilimi. özür dilerim sevdiğim, sensiz aldığım nefesler, sensiz geçirdiğim saniyeler için. oysa yaşamımın her saniyesi yanında olup ellerini tutmam gerekirken, ben senden uzakta geçiyorum o saniyeleri. aslında nefesim kesiliyor her saniye sensiz. sensiz geçen her saniye anlamsız bana.

sana biraz da yaklaştığımı müjdeler bana hep.
sen orda evet şehrindesin, gerçekten varsın etinle kemiğinle, nazım hikmet'in dediği gibi.
belki birini öpüyorsundur, belki bir denize bakıyorsundur.
enine boyuna düşünülmez ki bu konular. her şey bir rastlantıdan ibarettir. rastlantılar vurur insanı.
hür iraden ıslatır belki seni kimbilir? bilmem..
bir muma üflemek gibi karanlık, bak söndü.
umut ışıklarımı yakacağım bu sefer yakılacak gemileri suya bıraktım.
bir özgürlüğe, bir denize, bir sana, senin için, sana dair.
banadır, benimdir, ben olsun diye.