seni tanımayan yok bu şehirde  

düş sokağı sakinlerinin önemli bir melankolik parçasıdır. hele ki sevgiliniz başka bir şehire gittiyse ve artık o "sevgili" sıfatını korumadıysa gidişiyle beraber, ağlatır.. eğer bir de ayrılmakta zorlanıyor iseniz, uykusuz geceler ve ıslak yastıklar bekler sizi..


seni tanımayan yok bu şehirde
salaş meyhanedeki yorgo
kır kahvesindeki süleyman abi
batakhanedeki mine
son ada vapurunun demir parmaklıkları
emirgan'daki tahta masa
bakırköy'deki seyyar satıcı
yeşilköy'deki dondurmacı
seni tanımayan yok bu şehirde

yeter çek git güneşimden
ya da beni bana bırak ne olur
hiç bir şey beklemem ayrılırken

seni tanımayan yok bu şehirde
dönüşünü bekler
evimdeki yastığım yorganım duvarım gitarım ben
rüzgar bir hüznü oynatır yerinden
ve sevgiyle ağlarım düne
ve birikir içimde bir acı şehir ve sen
aşkın içindeki çıplak ışıklardır
geceler boyunca yanan
geçmiş bir fırtına olur sürükler beni
kahrolurum inan

yeter çek git güneşimden
ya da beni bana bırak ne olur
hiç bir şey beklemem ayrılırken...

dss in en güzel şarkılarından olmakla birlikte,çok dinlenince insanı bunaltabilmektedir.

hani bazen müzik sana uymazda sen müziğe uyup, ya efkarlanır ya dağıtırsın ya. işte bu seni efkarlandıran bir düş sokağı sakinleri kılasiği. bu grub iyi mi dersen, fena değil.

dinlemekten bıkılmayan, istanbul dışındayken seni istanbula götüren müthiş dss şarkısı.

özellikle yeter derkenki haykırış...evet ben de hayata bu şekilde haykırmak istiyorum..

bir arkadaşımın yorumu: ne kızmış herkez tanıyo...maşallah yani
ben:dsjewnlkn
[(bkz: allah belanı versin) ve (bkz: katlettin romantizmi)]

(bkz: adın çıkmış dokuza, inmez sekize)

(bkz: bu değil bu bizim köyden değil)

illa fahişeye yazıldı diye ithaf edilen kişinin fahişe olması gerekmez.mesela o kadar seviyordur ki er kişi tanıdığı herkese anlatmıştır onu.başka şehirdeki "kesin o yeni birini bulmuştur" derken, sevgilisinin bütün kızlara onu anlatıp,kızları kendinden uzaklaştırdığını asla bilmez.kız ayrılır.yaşadığı şehre gidilir.yüzü görülmez.ağlanır da ağlanır...

erkek arkadaşınızdan duyduğunuzda pek de sevinmeyeceğiniz bir aşk şarkısı cümlesi

dinledikçe dinlenen,bıkılmayan dssşarkısıdır.
"rüzgar bir hüznü yerinden oynatır yeniden." dizesiyle acıtandır.
ayrıca erkan oğur'un katkısı buram buram hissedilmektedir..

(bkz: hatıralar geçidi istanbul)
(bkz: hatıralar hayal oldu)

- seni tanımayan yok bu şehirde.
- beni tanımayanın amına koyim zaten hüsnü.
- abi ağır oldu biraz ama seni tanımayan yok yani moralini bozma.
- karı kız hepsi tanıyo mu yani.
- tabi abi herkes tanıyo sarhoş olup götünü açıp gezmiştin ya geçen hafta hani..
- tamam kes. tanıyan herkesin amına koyim o zaman.
- ah be abi..

durduk yere adamın amına koyan şarkı... hele bir de son ada vapurunun demir parmaklıklarını,emirgan'daki tahta masayı, bakırköy'deki seyyar satıcıyı, yeşilköy'deki dondurmacıyı gerçekten biliyorsanız.

olaya farklı bir açıdan bakarsanız şöyle olur:
(bkz: sütçü)
(bkz: tüpçü)
(bkz: sucu)

vay aşüfte vay!

dinlendiğinde insanı derin bir acıya boğan şarkıdır. sevgiliyle farklı yerlerde farklı duyguları paylaşmış olmanın buruk sevnciyle beraber; adı geçen yerlere ayrılığın ardından gitmenin ne kadar zor olacağını düşündürtmesi açısından da gayet manidardır. adeta istanbulun her köşesinde izi vardır sevgilinin ve unutmak neredeyse imkansıza yaklaşmıştır.

severek ayrılanlar dan biri, unutmak ister ama nafile. diğer taraf ise kavuşmayı bekler o da nafile. kavuşma arzusundaki taraf, köprü yapımına girişir. köprünün bittiğini zanneder ama onun için, seni tanımayan yok bu şehirde şarkısını çaldırıyordur karşısındaki. köprü bitmiştir ve mükafatını almıştır: yeter, çek git güneşimden ve beni bana bırak!

(bkz: akbil)

lise yıllarında istanbul hayali kurarken, hayalgücümüze vitamin etkisi yapan şarkı..
salaş meyhane, kır kahvesi, ada vapuru, batakhane, emirgan, bakırköy, yeşilköy...
yıllar geçer, istanbula gelinir. hayaller gerçek olmuş gibidir. ama işin aslı öyle değildir çok geçmeden farkederiz bunu, istanbul her geçen gün yer bitirir bütün enerjinizi.. iki yıla kalmaz ne gençlik kalır, ne hayal kuracak umudunuz.
sonra haykırısınız..
yeteeer, çek git güneşimden, ya da beni bana bırak ne olur ..

eşsiz perdesiz gitar introsu ile insanı bambaşka yerlere götüren şarkı.

sevdan bir ateş kadar akıllara kazınmış bir düş sokağı sakinleri şarkısıdır.

içip dinlemek, dinlerken ağlamak istediğim şarkı.

(bkz: meğer orospuymuşsun)

yeter diye haykırırken alkol sınırlarını daha bi aşmamıza neden olan şahane melankolik parça

şarkının sonunda yedi kez art arda vurgulanan ayrılırken sözcüğü adamın içini çok pis acıtan dss parçası. bunu duyduktan sonra bakırköy'deki seyyar satıcıyı, yeşilköy'deki dondurmacıyı bulup ağızlarına sıçası gelir insanın.

"yeter çek git güneşimden
ya da beni bana bırak ne olur
hiç bir şey beklemem ayrılırken"

edit: dşş neydi lan