kendisini tanımam etmem, herhangi bir derdim ya da alıp veremediğim de yok, ya da ne bir çıkarım.
hayatta ilahi işaretler beklediğim bir zaman diliminden geçiyorum, olmaz ya hani eğlenceli oluyor, büyümeye direnç oluyor çocukken oynanan saçma oyunlar gibi oluyor, kendi kendine kurduğun kimsenin bilmediği.
hah işte tam bu zaman diliminde mezuniyet ile ilgili bir yazısını okudum ilk, semih cumhuriyeti vatandaşı yazıyordu yazar isminde. umut sarıkaya ile ilgili birisini görmek hoş oldu, ama sonra öyle unuttum gitti bu kişiyi. sonra ankara sevgisini farkettim, "aha" dedim "ne güzel ya ankarasever birisi" daha. sonra orta doğu teknik üniversitesiile ilgili birşeyler okudum (bkz: @1268814) dedim "tamam belli odtünün havası suyu var bu bünyede".
sonra dedim ben okuyayım diğer yazıları da.
her okuduğum şey de "aaa" dedim "şerefsizim benim aklıma gelmişti"
bir kısmına (bkz: @1216821) gıcık oldum, "yazmış yaa işte benden önce" dedim,
bir kısmında gülümsedim, kahkaha patlattım.(bkz: @1140771)
bazısı pek şaşırttı, tek olmadığımı anladım.(bkz: @1140648)
bazısı aldı götürdü eski anılara. (bkz: @1090813)
neyse yazsın o, ben okuyacam.
not: unutmuşum umut sarıkaya öyle bir ülke kursa, ben de olucam vatandaşı.
bir daha elleştim yazıya:
(bkz: semih cumhuriyeti milli marşı)
tiyatro izleyiverelim kültürümüz artsın zirvesi'nde, tiyatroda ön koltukta oturup oyundan çok bana ensesini seyrettiren arıdır. bunu burada itiraf ediyorum. bir an ensesine şaplak vurasım geldi. bizden olduğunu oyunun sonunda öğrendim, birden kanım kaynadı, sevdim, her şeyi unutuverdim.
konya'nın bağrından kopup gelmiş bir abimiz. bu gece olgun davranışlarıyla genç dimağlara örnek teşkil etmiş, üniversite ve askerlik bitince hayatın insanı nasıl aklı "semih" hale getirdiğini göstermiştir. fakat şu saatlerde nefes'te dağıtıyor olması kuvvetle muhtemel.
semih cumhuriyeti hüviyet cüzdanını nasıl aldığını sormamla, askerlik anılarından girip hayatın yobazlığından çıkmış; fikirleriyle bana destek olmuş; esprileriyle güldürmüş semih kişilik.boşvermişlik abidesi*
umut sarkaya'ya cidden benzettiğim,zirvenin başlarında önce kimseyle konuşmayıp masadaki uykusuz'a gömülen,fakat sonradan tutamadığımız, açıldıkça açılan arıcan.*
geyiğine yazılmış girileri fazlasıyla ciddiye alan yazar.
evet ben de biliyorum mühendislerin sadece şantiyede çalışmadıklarını. ancak şantiyede çalışan bir mühendisin ne kadar sosyal olduğuna dair ufak bir gönderme o giri.
giri için: (bkz: @2543961)
bir mizah dergisinin karakterinin adını kendine lakap olarak almış birisi için fazla rte hassasiyeti gösteriyor bence. bıraksalar bana maddi tazminat davası açacak.
espridir o canım kardeşim gülünüz ve geçiniz. yok hala kafanız buna takılı kalacaksa size bir doktor arkadaşımı tavsiye edebilirim.
bu arada türkiye'de doktor olmak başlığındaki giri için (bkz: @2063205) yazdıklarına ise bir şey diyemiyorum. sadece bir gece çevrenizdeki herhangi bir hastanenin acilinde bir nöbet boyunca durmanızı tavsiye ediyorum. gözünüzle görürseniz herhalde sizi ikna etmek daha kolay olacak. bekara karı boşamak kolay tabi.
