kime kalmış bu dünya? sana bana kalmaz,
takarım belki iki kanat, ne yazık! kimse tutamaz,
itü sözlük bir başka alem, hesabı sorulamaz,
ben giderim adım kalır, dostlar beni hatırlasın şiarına göre hareket edip, kendi rumuzunun altına ilk giriyi yazan, şairlik yeteneği sıfır utanmaz, arlanmaz arı
(bkz: blackozan)
şöyle böyle konuşma fırsatını yakaladığım, mütevazı* , burdan da hoş gelmiş yeni, nesildaşım yazar.
ayrıca an itibari ile kanka listemde bulunan yazar, kendilerini yakın takibe almış bulunmaktayım.
konuştukça konuşan ama adam gibi konuşup insanın başını ağrıtmayan, gazete okurken kendini kaybeden, muzlu sıcak çikolata gibi harika bir içecekten haberdar olmamı sağlayan, demek sende brütüs hadi gel balık ekmek yapalım o zaman dediğim zirvelere daha sık gelmesini istediğim izmireşrafı yazarlarından.
zirvenin assolisti, sucuk ekmek insanı; bizi geleneklerimize davet eden sağduyunun sesi, hepten aykırı'yı sarı renkli kola sorusu ile ters köşeye yatırdı derken; anadolu insanımızın fanta dedikleri şey esasında sarı renkli koladır cevabı ile yarılan yazar.
x'lerde çocuk olmak başlıklarını sonuna kadar irdelediğimiz yazar kardeş. hatta o kadar irdeledik ki gözlerimiz doldu. izmir'e gidince mutlaka göreceklerim arasındadır.
