selatin camilerinin yapımında hazineden büyük paralar çıktığı ve sonrasında giderlerinin çok fazla olmasından dolayı, bir sultanın kendi adına büyük bir cami yaptırabilmesi için büyük zaferler kazanması gerekirmiş. bu gelenek uzun yıllar devam etmiş. ta ki
birinci ahmed hiç bir dişe dokunur başarı elde edemediği halde
sultanahmet camii'ni yaptırana kadar. halk elbette büyük tepki göstermiş bu caminin yapılmasına, hatta o devirlerde imansızın camisi diye de anılırmış.
diğer taraftan selatin camilerinin gelirleri büyük illerden toplanan vergilerden elde edilirmiş. her cami için bir ilin vergisi tamamen o camiye aktarılırmış. bu gelirler hem caminin bakımı, hem de fakir fukaraya yardım edilmesi, çıkan yangınlarda evleri yok olanlara yeni ev yapılması gibi harcamalarda kullanılırmış. artan gelir yedikule'de saklanır ve padişah bile bu gelire dokunamazmış. yine bazı köylerin gelirleri de bu camilere gider ve o köyler savaşlarda asker çıkarmazmış.
