ilahi, kutsal, ninni, bicişko tarzında olduğu doğrultusunda yorumlara nail olmuş damar şarkı. halbuki liriklere şöyle hafif kulak kabartıldığında bildiğimiz tarkan şarkılarından farkı olmadığı barizdir; fakat imza pos'a ait olunca kişinin acısı da duygusu da popülizme kurban gidebiliyor. hayır ulan ben de 15 yaşında böyle uyduruk şiirler yazıyordum ama kimse benim yazdıklarıma bakıp "eovv çok ulvi sözler bunlar" demedi. ayrıca şarkıda geçen zaman mefhumundaki mübalağa ilgi çekici. sürekli bir "yıllar yılı" hali göze sokuluyor.
daniel gildenlöw eğer şarkıyı 15'inde bestelemişse, bu adam ilkokul üçüncü şınıfın ikinci dönemini emre aydın olarak geçirmiş olmalı.
gittin gideli
hiçbir halt değişmedi gülüm, sen öyle uzaksın ki
ama bilmeni istiyorum ki;
geceleri gözüme uyku girmiyor
geceler geceleri kovaladıkça,
yıldızlar daha bir parlak görünüyor gözüme
acımız şu evrenden dahi büyük olsa da bu gece
dedim ya gülüm
uyuyamıyorum artık geceleri
bunu elli sekiz kere söylersem anlarsın halimi diye umut ediyorum
onun da haricinde minik kuşum;
sana benim olduğunu söylemek istiyorum
sen benimsin
yıllar yılları kovaladıkça
gözyaşı gözyaşı üstüne
sanıyorum, sakın "ne alaka?" deme ama, kalbim ikiye bölünmüş gibi
sen karşı koyamayacağım bir rüzgar gibi geldin bana
kalbimi öyle bir derinden vurdun ki
açtığın yaralar iyileşmiyor be sevdiceğim
aşka maşka da inanmıyorum bundan gayrı
o kaybettiğimiz şey herneyse
değişmez mi ya da düzelmez mi ha gülüm?
zaman geçtikçe
gücümün farkında olduğum geçmişimde yaşayarak harcıyorum vaktimi
ama artık ben de tükendim, gittim
ardımda gölge bırakamayacak kadar yalnızım
içinde senin olduğun bir hayale dalacağım ebediyen
son kez söylüyorum
bilmeni istiyorum geceleri bir damla uyku uyuyamadığımı
balkona çıkıp "sen benimsin lan" diye haykırmak istiyorum
