ürpertir tabiat üfleyince rüzgarı derin gök soluğu
ulu ses dokununca çarka
düşer ölümün gölgesi eşyaya.
başlar eşyada hareket kurtulmak için kendinden
daha öteye geçmek için arınmak gibi elbiseden
yakalar ölümsüzlüğün sonsuz ipini
sonra ses olur
zamanın idrak incisi ses döner döner döner de
yönelir sebebe
sebeb ey.
sesi damarla çizer
mutlak sözü damarda kanla çizer
uzar bir göz ağrısının gecesi uçsuz bir nehir gibi
bir bebeğin ilk hecesi düşer ağzından ansızın ve bulur
aklı yontan o sonsuz sesi bulur
sonra toprak sıkışır sıkışır taşar da renk olur tarlada
güneşin çarpılmış elçisi van gogh'la gelir önümüze
portakalla yayılır karanfilde tutuşur karar kılar denizde
renk denizde karar kılan ebedi tarla olur
renk başkaldırırken helezonlar çizerken ses som fatih su fetheder tabiatı
döner döner döğünür eritir dağları yobaz kayaları
daha der sığmaz kabına yönelir göğe teslim olur
ve düşerken toprağa çağırır
sebeb ey.
her sabah bütün bitkiler iştahlı bir çocuktur
emer emer emerler toprak anayı
o sultan hazinesi o hep veren sonsuz cömert anayı
yeşil hayat kırmızı hareket sarı sabır emerler
ve beyaz iman çizer sesini
tamamlar kavisini
sebeb ey.
(bkz:
erdem beyazıt)
