demokratik sistem de iktidar olan partinin kendisine avantaj sağladığını düşündükleri göz boyama stratejisi. kim iktidar olursa olsun bu seçim stratejisi her seçim döneminde ilk sırada yer alan bir uygulamadır ki bunun birçok örneği mevcuttur. seçim yatırımları , seçimlerin gündeme geldiği günlerde baş göstermekte doğal olarak. bunun başlıca nedenleri de belli tabi ki. iktidar olunan dönem içinde birçok yanlış kararların , uygulamalarının , kısaca teori de aslan kesilen iktidarın pratikte bir varlık göstermesi sonucunda son bir atak ile göz boyama kampanyasına dönüşmekte.
açılan yola,köprü ve fabrikalar. istihdam olanakları , vergi affı veya indirimleri, gıda yardımları , belirli ürün veya hizmetler de fiyat indirimleri gibi belli başlı ana maddeler seçim yatırımları.
kurnazlığın, oy avcılığının legal yollardan uygulanması da diyebiliriz, kaz gelecek yerden tavuk esirgenmez atasözünüde kullanabiliriz. etik olmadığı ne kadar aşikar olsa da her seçim arifesin de bu uygulamaların başarılı bir seçim stratejisi olduğu ortada malesef. sosyal devlet yapısına uygun olanaklarını seçimden önce kullananlar da tiksindirici tabiki. bu uygulamalara kananlar, at gözlükleri ile gezinenlere ne demeli. duygu sömürüsünden başka bir şey değildir bu.
kişiyi '' madem bunu yapabileceklerdi, neden iktidarda oldukları süre içinde insanları süründürmeyi tercih ettiler?'' sorusunu sormaya iten, seçim arifesinde iktidar partisinin yapmış olduğu etkinliklerdir.
asosyal devlet dedikleri bu olsa gerek. iktidar süresi boyunca kabuğundan çıkmayan iktidarın son hamlesi de diyebiliriz. eğer çocuklarınız seçim yatırımı nedir diye sorarlar ise onlara tavşan ve kaplumbağanın hikayesini anlatabilirsiniz. birebir örneğidir.
*süleyman demirel döneminde gerekmediği halde köylerin ilçe, ilçelerin il yapılması.
*yine süleyman demirel döneminde emeklik yaşının düşürülmesi. (şimdi ssk'ya açtığı koca yaraya merhem arıyoruz)
*köylere bol keseden belediye dağıtılması.
*onlarca işlevsiz fabrika ve hastane inşaa edip çürümeye bırakılması.
