az önce klasik bir
vadi kantini zirvesini daha geride,
işaaallah, bıraktık kendisiyle. "birebir muhabbete gel, her zaman varım. hastasıyım" demiş ve hakkaten beni de muhabbetinin hastası etmiştir. bitmek bilmeyen bu muhabbetler yüzünden
mundar olan kimbilir kaçıncı gece, yani
akıl mantık işi mi bu?
daha uzuncana bir süre boyunca,
işaaallah, kopmayacaz. kendisi zaten arkadaşlık için başvurmamış mıydı bize? biz de kendimizi kankamız yaptık,
işaaallah,
sıkıntı yok.
ha bunların üstüne, kendisi tırtonun önde gideni, utangaç hıyarların başı çekeni midir?
öyledir, o ayrı..