sarelle  

sarelle sagra'nın ürettiği erimiş çikolata.
çoğu zaman sarella diye okunan en güzel kahvaltıdır. el malı nutella yurdum malı sarellenin yanından bile geçemez.nutellada kötü bir yağ tadı vardır ama sarellenin yumuşacık tadı vardır.öyle market bakkal raflarında günlerce beklemez,bizzat sagra speciallerde musluklardan sıcacık akar kaplara doldurulur ve fırından yeni çıkan sıcacık beyaz ekmeğe sürülerek sıcacık çayla tadına varılır.hangi şehirde olursanız olun herkes sarellaya kavuşur ufacık ücra bir köyde bile. yurdum malının güzelliği budur. dedem de yerdi, amcam da yerdi ben de yerim torunlarım da yiyecek...

çok önceden,ilk evimizin karşısında sağra special dükkanı vardı.sahibini tanırdık,mahalleden arkadaşlarla ve özellikle kuzenimle sürekli mekanı işgal ederdik.o musluktan akan erimiş çikolata ve fındık ezmesi o kadar güzeldi ki,hergün alır,anında bitirir,evden güç bela para toplayıp,gene alırdık.4-5 yıl açık kaldı mekan,ben o mahalleden taşınsamda,dükkana sürekli uğrardım,dükkan sahibi baran abiyle muhabbet eder,birkaç farklı sarelle çeşidinden afırtır en sonunda o sıcacık çikolatadan bir-iki kutu alıp,giderdim.zaman geçti,dükkan kapandı,oturduğumuz yerde sağra special dükkanı da açılmadı.bakıyorumda neredeyse on yıldır sarelle yememişim.özlüyorum tabii...bana hep eski günleri hatırlatan eşşiz bir tattı.artık nutella takılıyoruz ama türkiye'de domuz yağlı versiyonu olmayacağından tam tadına varamıyoruz.sarelle'nın de yerini tutmuyor tabii...

çocukluğumuzda sarelleyi kavanozdan kaşıkla yemek bir zevkti. sonrasında sarelle'nin kalitesini düşürmesi, içindeki pralin miktarını artırması ve yağ kalitesini düşürmesi ile tahtını nutella'ya devretmiştir. nutella da şu an ülkemizde üretilmektedir, bu nedenle domuz yağı yoktur. artık maalesef sarelle veya çokokrem yediğimizde damağımıza tuhaf bir yağ tabakası yapışmaktadır. ve o çocukluğumuzun tadı maalesef gerilerde kalmıştır. belki de sarelle hep aynıydı ve değişen bizlerdik ve belki de başka tadlarla tanışınca seçim şansımız oluştu.

(bkz: sürelle)

nutellanın yandan yemişi. ama küçükken çok güzel geliyordu tadı. koyu kıvamlı olduğu için, yemeden önce sobanın/kaloriferin üzerinde beş dakika bekletmek gerekirdi.

yanlış hatırlamıyorsam diş macunu gibi tüplerde satılan şekli de olan ürün, tüm tüpü sıkıp bitirmeye teşvik ederdi küçücük çocukları*.

düzenleme: tüplerde satılan ülker çokokrem'miş.

nestle'nin bile eline verebilecek güzellikte çikolatalar yapabilen ve böyle bir tada nasıl ayakta bir türlü duramadığını anlamadığım sağra ürünü

(bkz: sarelle çeşmesi) *

gecenin 3'ünde film izlerken acıkılması ve evde nutella olmaması durumunda yarım ekmeğe sürülüp çok da güzel yenip karın doyurabilen,nutellaya alternatif olabilecek bir çeşit sürülebilen çikolata.

yeni çıkardığı ürünle chokella'nın harika kıvamı ve nutella'nın harika tadını bulduğum marka. çocuk gibi şenim sevgili sözlük.

bir zamanlar çeşmeden akarak doldurulmasıyla efsaneleşen, süper ötesi şey.
çoğu mağazası kapandı ama kozyatağında bir şubesi hala bulunmakta.
ayrıca bunu tatmadan nutella'yı abartmayın.

kardeş markası tadelle ile archil, şota ikilisi kadar iyi anlaşan ürün. zaten reklamlarında da archil ve şota oynamıştır, frank de boer, ronald de boer ikilisini getirmeye firmanın gücü yetmemiştir.

çıkarttığı yeni cam kavanoz ebatıyla tekrar piyasalara dönüş yapmış çikolata markası.

(bkz: sare)

kesinlikle diğerlerinden farklı. kesinlikle her kuruşunu hak eden lezzete sahip. kakaolu fındık kremasının lezzetini sonuna kadar yaşatıyor.

(bkz: sarelle yerken orgazm olmak)

ekmeğe sürmek yerine kaşık kaşık yemesinin daha güzel olduğu yiyecek.nutella'ya hertürlü çakar.hiç acımaz.

bitter olanı vardır ki mükemmel bir taddır, mutlaka denenmelidir hatta bayramlarda misafirlere ikram edilmelidir, mutluluk çoğalsın. üzgünüm nutella ama sarelle bitter varken sen ancak sıradan kakaolu fındık kreması sınıfında kalıyorsun.

(görsel: sarelle/99136)

"allahım bütün yiyecekler sarelle tadında olsa" diye düşüncelere dalip, sagra mağazasında "sarelle çeşmesi"ni gördüğümde küçük kavanozlardaki sarelleleri gıdım gıdım yemenin verdiği "kendini darı ambarında hissetme" duygusuyla "acaba bi fırsatını bulup çeşmeye ağzımı dayasam nasıl olur ki" gibi fantazilere neden olmuş çocukluğumun unutulmaz parçası.