öncelikle:
(bkz:
yapma hayrettin)
evet bu hibin örgüte mensup hayrettin'lerin varlığı beni soğuk soğuk terletiyor. bağımsız, hür düşünce olanağım elimden alınmış gibi hissediyorum adeta. içimden geçenleri gönül yazarlığıyla rahatlayamıyorum. ha! ne?! pardon. gönül rahatlığıyla yazamıyorum.
ne zaman bir maç başlığına "of nası koduk!" yazıcak olsam ensemde bu örgütün nefesini duyuyorum. aklıma birer birer doruk noktalarım geliyor. onları yazarken karşılaştığım çetin koşulları düşünüp aklımdaki giriyi yazmaktan vazgeçiyorum.
"cumhuriyet halk partisi" başlığına ne "deniz baykal'ın karizmasıyla ortalığı dağıttı yurdumun can ciğer partisi" yazabiliyorum, ne de "sol gösterip sağ vuran pislikler" yazabiliyorum. çünkü doruk noktalarımı seviyorum. onlarda beni seviyor. sevişiyoruz.
durup durup okşuyorum onları. "şahsım" butonuna basmaktan bir hal oluyorum.
söylentiler geliyor kulağıma. "aman abi @amk.com uzantılı bir mail adresi eklerse seni sakın kabul etme" diye. yok pardon. karıştırdım. hah evet. şey diyolar. "geçen sözlükten arkadaşımın arkadaşı nutella'ya kaka demiş diye sanatının doruk noktalarını baştan sona eksilemişler!"
korkuyorum artık. bu hayrettin'ler alter egomu zedeliyorlar. ühü. biri buna dur desin! ühü.