salieri'nin mozart'ı kıskanıp zehirlediğine dair aslı astarı olmayan bir söylentinin, rimsky korsakov, puşkin ve peter shaffer tarafından gereğinden fazla ciddiye alınıp, miloş forman'ın da bu durumu kitlelere maledip rezalete tüy dikmesiyle antonio salieri hakkında oluşan durumdur. ben de film gösterime girdiği sıralarda bir mozart takipçisi olarak ve onbeş yaş dellenmesiyle salieri'yi ikinci kez toprağa gömmüş idim; ama sonraları adamın eserlerini dinledikçe, devrin müzik muhitlerindeki saygınlığını okuyup öğrendikçe fikrim değişti. yahu adam mozart'ın oğlunun hocası, daha ne olsun!
sözlükte godfather temalı tanımsal girilere imza atmış, salt tanımsal olarak değil ayrıca anlaşılabilir yorumları ile de büyük bir açığı doldurmuş olan yazar. eline sağlık diyeyim fazla uzatmadan.
dönem filmleri genellikle saptırılmakla birlikte, seyircinin dişine göre kombinasyonu ile sunulur. bu başlığı açan da müzik tarihine mozart bazında tamamen dar ve yönetmenin öznel açısından çıkan ''amadeus'' filmi ile yaklaşmıştır. salieri nin mozart ı zehirlediği şöyle bir yana, mozart, popüler kültürün bir ögesidir. ve insanlar popüler ögelerin güçlülerini sevmez. ezilen, yıkılan, hakkı yenen besteci olmalıydı. oldu. çok büyütmemek gerek.
