sait faik abasıyanık  

öykülerinde denizi, emekçileri, çocukları, yoksulları, işsizleri ve balıkçıları yalın şiirsel bir dille anlatarak türk edebiyatına yeni bir öykü anlayışı getiren yazar. 'birtakım insanlar' ve 'lüzümsuz adam' okunması gereken eserlerindendir.

durum öyküleri yazar.edebiyat parçalamak yerine, sade bir dille anlatmak istediklerini söyler.fakat yine de insanı etkilemeyi başaran öyküler yazmayı becermiştir."ip meselesi" beni en çok etkileyen öykülerinden biridir.yky'de tüm eserleri bulunabilir.

lisede edebiyatla arası çok kötü olan sıra arkadaşımın benden kopya çekerken ismini sait faik abası yanık olarak yazdığı değerli cumhriyet dönemi türk yazarı.

orta okuldaykene
hoca:gülnihal kalk sait faikin kitaplarından bahset
gülnihal:abasıyanığın mı *

(bkz: dülger balığının ölümü)

kendisi burgaz ada insanıdır. tam bir deniz aşığıdır aslında, bir çok hikayesinde bu sezilir. `türkiyenin yetiştirdiği en sağlam kısa hikaye yazarıdır`...
dili oldukça hatta fazlaca sadedir fakat o sade dilin altında binlerce nükteyi bulmak hep size kalmıştır. sait faik okuyucuyu aktif kılmayı da sever. öyküyü okuduktan sonra mutlaka bir yerlerde sait faik cümleleri, tasvirleri çıkar karşınıza, sivri sivri batar zamanla belki ufak bir gülümeseme kalır yüzünüzde. zaman ister onu anlamaya...
konular sıradan insanlar, balıkçılar, deniz, kayıtsızlık, boş ayrıntılardır fakat hepsinde ince ince felsefi dokunuşlar bulunur.
herkes mutlaka okumalıdır hayatının herhangi bir yerinde. vesile olmalıdır bir şeyler.
hayatı anlamak isteyenlere ufak bir ipucu

geçtiğimiz pazar adasında anılan büyük öykücü.

(bkz: vesikalı yarim)

milletimizin yetiştirdiği en iyi öykücü

hikayelerinde eşcinsel ve sübyancı kimliğini üstü azıcık kapalı olsa da aktarmaktan çekinmeyen türk edebiyatının en önemli öykücülerinden biri. bir söyleşisinde bu cinsel seçimleri hakkında şöyle diyor:

"andre gide'i tanıyana (okuyana) kadar kendimi hasta ruhlu bir insan sanıyordum."

bir insanın neden sanat yaptığını şu tek cümleyle açıklayabilmiş büyük öykücü :
"yazmasaydım deli olacaktım..."

bir hikayesine "o üzüntü birden gelir yağmurlu havalarda" diye başlayabilmiş şairdir.
"yeniden kurarım dünyayı ben kederlerle.." diye devam eder öykü.

orjinal olarak sinop'ludur.

(bkz: semaver)
(bkz: sarnıç)

çalışmanın insanı yorduğuna kanaat getirerek kendini hezimete uğradığı ticaret hayatından ve (yanlış hatırlamıyorsam) öğretmenlikten çekip almış, hayatını yazarak kazanma yoluna gitmiştir. iyi yazardır, mutlak surette okunması gerekir.

23 kasım 1906’da adapazarı’nda dünyaya geldi. istanbul'da 11 mayıs 1954’te sirozdan yaşamını yitirdi. ilköğrenimini adapazarı rehber-i terakki mektebi'nde yaptı. iki yıl adapazarı idadisi'nde öğrenim gördü. kurtuluş savaşı'ndan sonra ailesi istanbul'a yerleşince istanbul sultanisi'ne girdi. onuncu sınıfta bir öğretmene yapılan şaka yüzünden sınıfı dağıtılınca bursa erkek lisesi’ne geçti, 1928'de buradan mezun oldu. istanbul üniversitesi edebiyat fakültesi’nde bir süre eğitim gördü. ekonomi öğrenimi için isviçre lozan'a gitti. kısa süre kaldı ve fransa’ya geçti. 3 yıl fransa grenoble'da yaşadı. eğitimini yarım bırakarak 1933'te istanbul'a döndü. kısa bir süre halıcıoğlu ermeni yetim mektebi’nde türkçe grup dersleri öğretmenliği yaptı. babasının desteğiyle girdiği ticarette de başarılı olamadı. daha sonra hiçbir işle uğraşmadı. geçimini babasından kalan mirasla sürdürdü. yaşamını şişli’de bulgar çarşısı’ndaki apartman ve burgaz ada’daki köşklerinde annesiyle geçirmiştir.

"yazmazsam çıldıracaktım!" diyen yazma müptelası mühim edebiyat insanı.

pardus'un final sürümü yayınlanmadan önce beta sürümlerinden birine adı verilen öykücü.

denizle, balıkla, adayla, kendiyle ilgili yazan yazar. sinir bozucu bir vurumduymazlığı vardır. 'ne boş adammış yahu' dedirtir. çevresini, istanbulu, memleketini sever, ama asla bu saydıklarımın tam anlamıyla parçası değildir. gözlemler, anlatır, aynı değerleri, arzuları taşımaz. şu hikayeyi okuyayım şunada bakayım derken bir bakmışsınız ki bi sürü küçük kitapçık toplamışsınız.
(bkz:
sivriada geceleri)
(bkz: sivriada sabahı)
(bkz: sinağrit baba)

yazdığı sürrealist öykülerle ikinci yeni akımının ortaya çıkmasına zemin hazırlamış hikayeci.
(bkz: alemdağ'da var bir yılan)

sadece "sarnıç" ve "kıskanç"la bile büyüklüğünü gösteren "içimi yıkayan bir çeşme var" zarifliğinde yazar...

(bkz: elçin muslu)

"bir insanı sevmekle başlar her şey" demiştir üstad, esasında her şeyin özü burada yatmaktadır..

"büyük hulyalar kuralım sevgilim,
bak istanbul güzelleşiyor..."

(bkz: sait faik in elleri)

öykülerinde şiirsel bir anlatım yapıp, okuyanı öykünün ahenkine hayran bıraktıran türkiye'nin en iyi hikaye yazarı.