güzeldir sahur yemekleri. çocukken yarı baygın yenilmeye çalışılan yemekler olurdu, bir de olur olmaz yiyecekler istenirdi anneden "aneee yumurtalı sucuk yiyem mi?" hayır, be yavrum o sucuğu hadi yedin, susuzluktan bayılacağını da düşünmüyorsun, bari bütün gün sınıfta yayacağın kokuyu düşün değil mi ? ama o yaşta mantık aranmaz, aranmamalı. zaten anneden gereken cevap alınır, sucuk da dolapta kalırdı.
şimdilerde büyümüştür o çocuk, artık sahura kadar uyumayıp sofrayı hazırlamakla meşguldür.
ama hala anneden olur olmaz yemekler istemektedir misal "yav anne menemen yapsak yetişir mi ki??"
