sahur  

oruç tutacak kulların sabaha karşı 03-05 arası (imsak vaktine kadar) yemek için uyanması. ramazan ayında sahura kalkmamız için davulcular dolaşır. ramazan davulcusu mike portnoy gelsin uyanmazsam müslüman değilim.*

(bkz: sahura kalkmak)

ertesi gün kalktığınızda bir rüyaymış gibi gelen, hangi yemeği nasıl yapıp nasıl yediğinizi çoğu zaman hatırlamadığınız ramazan aktivitesi. bu özellikleriyle david lynch filmi tadı bırakır , tadından yinmez.

sahur, orucu dahada değerlendiren bir eylemdir, uykusundan feragat edip sahur yemeğini yiyen müslüman kişi şüphesiz ki çok güzel ve allah ın hoşuna giden bir eylem yapmıştır

sağolsun davulcunun beni bu konuda çok güzel uyardığı gece yarısı yemek törenidir.
2007 ramazanına girişi geceyarısı tavuklu mantar ve tel peynirle trabzonda geçirilen ikinci yalnız sahurlarıma girişi gerçekleştirmişimdir.
(bkz: ailenin özlendiği anlar)

arınmanın başlayabileceği en güzel saat..
geceyle gündüz arasından gün'e süzülen insan ve sonrasında dünyasına dualarla dolan günışığı..
erdemin zafer tacını takan sınır anının elleri..geceyle gündüz arası..duayla..gökyüzüne..

gecenin bu saati niye bu kadar insan niye ayakta sorusunun yanıtlarından biri. uyuyup kalktıktan sonra çekilmeyen saat.

güzeldir sahur yemekleri. çocukken yarı baygın yenilmeye çalışılan yemekler olurdu, bir de olur olmaz yiyecekler istenirdi anneden "aneee yumurtalı sucuk yiyem mi?" hayır, be yavrum o sucuğu hadi yedin, susuzluktan bayılacağını da düşünmüyorsun, bari bütün gün sınıfta yayacağın kokuyu düşün değil mi ? ama o yaşta mantık aranmaz, aranmamalı. zaten anneden gereken cevap alınır, sucuk da dolapta kalırdı.
şimdilerde büyümüştür o çocuk, artık sahura kadar uyumayıp sofrayı hazırlamakla meşguldür.
ama hala anneden olur olmaz yemekler istemektedir misal "yav anne menemen yapsak yetişir mi ki??"

her kalktığımda kendimi inanılmaz huzurlu hissettiğim gece saatleri..evin diğer üyeleriyle oturup beraber yemek yenilen,sonra hep beraber mutfaktan çıkıp televizyonun karşısında o uykusuzluk hailyle saçma sapan espriler yapılan fakat bunlara hayvanlar gibi kopulan, gülme hali geçikten sonra geriye kalan beş dakikada iki sigarayı bitirmeye çalışılan huzur dolu zamanlar...

sıcaktır, güzeldir, ruhu serinletir, arındırır. eğer hemen yatılırsa -ki o satte uykuya direnmek zordur- sabah berbat bir mide yanmasıyla ve baygın bir halde kalkmak kuvvetle muhtemeldir. o yüzden kişinin ramazan gecelerinde bu girinin yazarı gibi bu saatlere kadar kalmaması erken yatması ve sabah da işe gidecekse sahurdan sonra uyumaması gerekir. ayrıca günler uzun ve hava sıcaksa bol sıvı gıdalar alınmalı; yumurta, hamur işi vb. mideyi ekşitecek ağır yiyeceklerden kat'i surette uzak durmak gerekir.
ayrıca yemek yerken mutlaka tv izlenmelidir. atvdeki engin noyan ya da star'daki nihat hatiboğlu'nun programları tavsiye edilir.

annemin ben kendimi bildim bileli neredeyse her defasında hamurişi yaptığı ramazandaki geceyarısı yemek faslıdır.

annenin yaptığı hoşaf ve bulgur pilavıyla şenlenen sofranın verdiği zevk hiç bir yerde bulunmaz. hele ki seneler sonra o sofra da yalnızsanız, hoşafla bakışarak eski güzel günleri hatırlamak ve bir kaç damla gözyaşı dökmemek elde değildir.

gariptir ama ramazanları sevmemin sebeblerinden biridir kendisi. bizim aile sahurlarda pek bir neşeli olur sahurlarımız pek bir şen şakrak geçer. uykusu çabuk dağılan bir aileyiz ondan herhalde

(bkz: sahura kadar açığız)

ilginç ve eğlencelidir. gecenin bir yarısı bütün aile kalkıp zombi gibi yemek yer, uyku sersemliğinden saçmalamalar olur, şöyle ki:

annem gelip dürttü "kalkıcan mı sahura?" dedi, "höö" diye kısa ve net bir cevap verdim. beş dakika sonra tekrar dürttü, bu sefer kalktım. hemen salona koştum, karşı apartmanlardan kimler kalkmış, kimler çakma müslüman diye yanan ışıkları baz alıp listemi çıkardım. hacı dede kalkmamıştı, acaba hacı ayağına bizi mi yiyordu? yoksa dirayetin kralı bende diyerek akşam yemeğiyle mi oruç tutuyordu? bilemedim. ordan mutfak balkonuna koşup arka apartmanlardaki ışıklara da bir göz attım, sonra sahur vakti evde haldır haldır koşup komşuları rahatsız etmiyim diye sakinledim biraz. yemeğe başladık, geçen seneden aklımda kalmış olan "su içtim duruca ekmek yedim kuruca..." diye oruç mottomuza bir giriş yaptım annem tamamlicak gibi oldu "dur, yoksa orucun başlar!" diye uyardım kendisini. bir süre içimden devamını söylememek için kendimle cebelleştim. bu içsel çatışma sırasında ezan sesiyle irkildik. normalde insana sakinlik ve huşu vermesi gereken bu ses yemeğimizi henüz bitirmemiş olduğumuzdan ağzımızda lokmalar eşliğinde gergin bakışmalara neden oldu masada. hızlı hızlı bitirip dişlerimizi yukarı aşağı ritmik hareketlerle fırçaladık, mutfağa niyet etmeye gittiğimizde anneme dolgu yapılması gereken dişimin oyuğuna ekmek stokladığımı sabah acıkınca ordan çıkarıp yiyeceğimi itiraf ettim. 21 yaşında olduğumu hatırlattı, sonra onu da yedim ve "su içtim duruca ekmek yedim kuruca, niyet ettim yarın ki oruca, gün doğup dinlenince" diye yaşlılardan öğrendiğim tekerlemeyle sahura nokta koydum.

şimdiden fofiyk: çakma müslüman derken sadece şakadır. bende ramazanın başında, ortasında ve sonunda olmak suretiyle üç gün oruç tutup yanına bir sıfır koyanlardanım, herkesin dini kendine diye notumuzu düşelim.

şu sıralar yapılan iştir, kahvaltıya talim
(bkz: buna da şükür)

bitiminde sözlüğe girildiği vakittir

uykunun en güzel saatinde kalkıp yemek yeme eziyetidir.

güneşin doğduğu vakti saniyesi saniyesine hesaplayıp, günün ilk ışıkları geceyi kovalamadan hemen önce yemek yiyerek orucumuzun değerini en az on kat artırmamızı sağlayan uyanık müslüman icadı. ya da kısaca öğle yemeğini öne almak. zaten kahvaltı etmiyorduk... allah sahuru düşünenden bin kez razı olsun. yemeğimizi yeyip oruç tuttuğumuz gibi sevap da kazanıyoruz. ohh...

arapça seher sözcüğünden türemiştir.

yedikten hemen sonra yatıldığında daha önce görmediğiniz en ilkel kabusları gördüğünüz organizasyon.

(görsel: sahur/72715)

eskiden bi anlamı vardı sahura "uyandırılmanın" tamam oruç tutmazdım ama bi anlamı vardı amk!!
şimdi sabaha kadar pineklesem de bilgisayar başında...........
(bkz: kesik cümle)

günün hiçbir saatinde bu zaman diliminde gülündüğü kadar gülünmez bazı ailelerde. artık lan uykudan da olduk. salla, eğlenmene bak mı diyor evin elemanları her ne ise ertesi gün komşular o saatte nasıl bu kadar güldünüz, biz gözümüzü zor açıyoruz diye gürültünüzü hatırlatırlar. güzel aktivitedir.