hüküm giydiği idam cezasının yerel saat ile 6.00, türkiye saati 5.00 itibariyle uygulandığı andır.
tarih olarak hırıstiyanların ve müslümanların bayramı arasına denk gelmiştir, kendisini pek sevmesemde idam edilmesine sevinemediğim ırak eski devrik lideridir, idamının ardırdan irak'ta patlayan bombaların sayıları biraz daha artarak daha bir karışık olacağını tahmin ediyorum.
edit,
ben demiştim demek istemiyorum ama dakika 1 gol 1, umarım skor bu şekilde kalır. son dakika: ırak'ın küfe kentinde bir patlama yaşandı, ölü ve yaralılar var.
saçma bir olaydır. saddam da bush'tan farksız bir katildir; ancak bush, sırf emrinde dünyanın en güçlü ordularından birisi var diye bu adamın ülkesine girip, alıp, idam edebilmektedir. peki niye? amerika'da halkından prestij sağlasın diye. idam yanlıştır diyorum ben; ama olacağı varsa da keşke bizzat yönetimine baş kaldıran, kendi halkı tarafından yargılansaydı. idam edilerek çoğu kişinin gözünde değeri yükseltilmiş bir kişidir. yarın, sokakta birruh biddem nefdik ya saddam sloganı ile organize olmuş insanlar da görülebilir bu idamın arkasından. saddam, amerikan emperyalizminin katlettiği yüce bir kahraman olarak da anılabilir. amerika elbette bunları düşünebilecek bir devlet; ancak başkanlarının politik başarı kazanma çabası yüzünden, her şeye rağmen, saddam idam edildi.
amerika'nın adam asmaca oynamasıdır. bulmaları gereken kelime demokrasiydi, ama olmadı sürekli yanlış harfleri söylediler. saddam'ın işkenceden, adam öldürmeye pek çok suç işlediği, melek olmadığı tartışılmaz ama idam gibi aslında ceza olmayan ama ne yazık ki hala yasal olan bir şekilde öldürülmesi çok kötü. keşke işlediği suçların suç olduğunu kavrayabilecek, pişman olabilecek bir şekilde cezalandırılsaydı.
bize abdullah öcalan' ı teslim ederken idam etmiceksiniz zorunluluğu tutan abd'nin kendi çıkarlarına ters düştüğü için saddam hüseyin ' i idam ettirmesi ne kadar iki yüzlü olduklarının en büyük kanıtıdır. umarım bizim yöneticilerimiz bu durumu lehimize dönüştürecek girişimlerde bulunabilirler.
asılmasına zerre üzülemedim bir dönem piyon olarak kullandıkları bir adamı işleri bitince bir kenara atıverdiler. ama yangından mal kaçırır gibi apar topar asılması da kafalarda soru işaretleri yaratıyor. sanırım saddam'ı teslim aldıklarında kolayca diz çöktüreceklerini ve bir karşı propaganda olarak kullanabileceklerini zannetmişlerdi. ama saddam onlara bu zevki tattırmadı. birilerini örnek alıp "benim annem de abd'liydi" (ki politik olarak kısmen doğru); "hepimiz zenciyiz" falan demedi. sonu ip oldu. ama dünyanın her tarafında en az onun kadar diktatör olanlar abd'nin kucağında senelerdir varlıklarını sürdürmeye devam ediyorlar. bu düzen böyle bir alengirli...
abd'nin ırak batağındaki çıkışsızlığının göstergesidir.
ırak halkına demokrasi getireceğini iddia eden abd bunun tek bir delilini ırak halkına sunamadı. an itibariyle ırak'ta öldürülen abd askeri sayısı 3.000'e ulaştı. direniş bağdat'a adım adım yaklaşıyor.
saddam hüseyin asılınca bunun demokrasi göstergesi olarak pazarlanabiliriliği olduğunu zanneden abd hükümetinin alacağı cevap, direnişe ırak halkının daha yoğun katılımı olacaktır.
saddam hüseyin bir diktatördü, ama her diktatör gibi, sınıfsal bir savaş içerisine giren, sermayeyi koruyan bir diktatördü. bunu da, kitleleri apolitikleştirmede ustaca kullanmıştı. bu nedenle, saddam hüseyin hala ırak halkının büyük çoğunluğunun gözünde meşru ırak devlet başkanı ve ırak mücahit silahlı kuvvetleri başkomutanıdır.
bunun doğruluğunu ilerleyen günlerde zevkle izleyeceğiz.
tüm dünyaya verilen, reklam edilen görüntülerde saddam gözlerinin bağlanmasını kabul etmemiş, ölmeden dakikalar önce hangi ruh hali ve hormonsol denge içerisinde olduğunu merak ettiğim bir şekilde sakin sakin bu isteğini dile getirmiştir.
saddam idam sehpasına giderken amerikalılardan alınmış, öldükten sonra cesedi tekrar amerikalılara verilmiştir. böylece idamın sadece uygulama kısmı yeni kurulan ırak hükümetince yaptırılarak tüm dünyaya "kendi halkı yargıladı ve astı" mesajı verilmiştir.
idam kararının infazının bu kadar çabuk olması bence alınan kararın yükünün çok büyük olmasından kaynaklanmaktadır. zaten tüm dünyaya infazın gerçekleştiğini ispatlayan görüntüler hemen dağıtılmış ve bu yükün altından kalkılmıştır, birileri bir yerlerde yıllar önce yaptıkları planların başarıya ulaştığını görüp orgazm sigaralarını yakmıştır bile... saddamı sen yarattın sen astın sam amca diyerek bir de duygusal yorum yapalım;
ne olursa olsun sabah kahvaltısında tüm televizyonlarda dakikakalar sonra öleceğini bildiğimiz, idam sehpasına yürüyen bir insanın görüntüleriyle karşılaşmak içimi burkmuş, kahvaltımın tadını kaçırmıştır.
detroit pistons-indiana pacers maçının 4. periyodunu yiyen olaydır.tabi önemli bir olay ırak daha fazla kaosa sürüklenecek,daha fazla kan dökülecek,orta doğu durulmayacak ama maç da heyecanlıydı be.
neyse ciddiyete dönecek olursam; yanlış zaman yanlış insan lafı cuk oturmakta bu olaya.yanlış zaman çünkü saddam hüseyin artık yetmişli yaşlarında olan,zararı olmayan bir ihtiyar görünümündeydi.yakalandığı günden bu yana "aciz" idi. eğer 25 sene önce bunu yapabilselerdi doğru zaman olacaktı.yanlış insan çünkü; ilk cümlelerimde de belirttiğim gibi ırak'ta zaten durulmayan bir ortam var.ırak'taki kaos artacaktır,artmaktadır da haberlerden takip ettiğimiz kadarıyla.
saddam hüseyin hakkında son bir söz söyleyeyim,yakalandığı andaki o süklüm püklüm hali dışında yüzündeki sert duruşu hiç kaybetmemiş olması,amerika'dan ve düzmece mahkemeden korkmadığını gösteren hareketleriyle takdir ettim merhumu.ipe giderken dahi yüzünde en ufak bir korku,üzgünlük ifadesi yoktu.geçmişin kanlı diktatörü,şimdinin idam edilen ihtiyarı.
dip not:kendisini sevmem.sevmemi de bekleyemezsiniz sanırım.giriyi salyalarla kötüleyecek olanlar olabilir şimdiden önlemimi alayım.
idam cezasına karşı olan avrupa nerede.rusya bile kayıtsız.olamaz böyle bi şey.herkes bölünen ıraktan bi dilim bizede düşermi hesabında.halkını zaten oldum olası sevmedim.ırak halkına acıyorum.her biri birer zavallı.saddam şerefiyle öldü.
saddam'ın apar topar mahkeme edilmesi, apar topar idama mahkum edilmesi, apar topar temyizi geçiştirilmesi ve ve apar topar bayram namazından önce( ırakta bugün bayramın 1. günü...) asılması ile 21. yy insanının hukuk, insan hakları...vs(doldurun işte..) hakkındaki samimiyeti, anlayışı hakkında fikir sahibi olmamızı sağlayan durum.
işin izahı aslında çok basittir. amerika bir ülkeyi ele geçiriyor, liderini esir alıyor, halkına teşhir edip öldürüyor. birçok örneğini okuduğumuz, dinlediğimiz yüzlerce yıl önceki savaşların, günümüz versiyonu böyle oluyormuş. 1258'de de hülagü bir benzerini yapmış. bağdatta oturan halifeyi ve ailesini öldürmüş( saddamın 2 oğlu ve torununun delik deşik olmuş, şişmiş cesetlerini yıllar önce doya doya izlemiştik zaten) rivayete göre 800 bin kişiyide kılıçtan geçirmiş hülagü... şimdi rivayet olmayan rakamlara göre buş daha 650 binde... ama ilerleyen zamanlarda hülagüyü egale etmesi kuvvetle muhtemel. şimdi hülagüyü unutmayan tarih, buşu unutur mu? büyük ihtimal unutur, çünkü buş kıravat takıp beyaz sarayın çimlerinde köpek gezdiriyor...
gelelim tekrar saddam'ın idamı mevzusuna... sam amca düşünür(buş düşünür demeye dilim varmıyor, düşünme eylemini komün amerikan yönetimine mal etmek için sam amcayı kullanmam icap etti) ;
işi ırak halkına mal etmek lazım.düşünür taşınır, uzun uzun muhakeme eder;
-ne yapalım?
-3-5 hakim seçelim, bunları bir güzel amerikada eğitelim, bu adamlar saddamı güzelcene mahkemede rezil edip hırpalasın. temizinden bir idam kararı çıkarıp asalım. ama mahkeme sürecini de uzun tutmamak lazım. daha 16 yıl önce irandaki molla rejimine 'tut olm' dediğimiz bu adamın ırak'ı 'stratejik ortak' değil miydi? grifit ilişkilerimizi öyle ele güne açmaya da lüzüm yok...
-e nası yapalım? bu adamı mahkeme etmek zorundayız sonuçta. bu da ya gaza gelir ha babam konuşursa?
-kolayı var...mahkeme ederiz yine...bir iki dava seçeriz, onlardan idam çıkarırız diğer konulara girmeye lüzüm kalmaz...
- olur mu canm öyle şey? bizim bu diyardaki mahkemelerde sonuna kadar yargılayıp bilmem 5-6 idam kararı çıkarıyorz sonra asıyoruz. öyle bir karar zaten öldürür gerisine gerek yok denir mi? 'uluslararası camia' ne der? bak miloseviçe? uzun uzuuun yargıladılar... idamda etmediler öyle bir yerlerde hapiste yatıyor. biz şimdi öyle adamı bi davadan idam etsek ayıp olmaz mı?
-ayıp olmaz sen sıkma canını. miloş'a da kafanı takma. o bir kader kurbanı. hapiste de keyfi yerinde bir dediğini iki etmiyorz. uluslararası toplumunda sesi çok çıkmaz sen hiiiç üzülme. mahkeme uzarsa uluslararası toplumun batı yakasının hepsini üzecek şeyler çıkar. onlar sınırlarını ve sıralarını bilirler. nijeryada bi idam çıkarsa, iranda recm cezası verilirse öyle bi kükrerler ki, gözün insanlık ve onun hakları adına yaşarır.
- tamam, biz böyle hesap kitap yapıyoruz da ırak halkı buna ne der? bölge halkı ne der?
- hiç birşeycikler demezler. bunlar zaten birbirini öldürmeye, birilerini darağacına göndermeye hevesli. bu primitif insanlara bu kadar ‘hukuk’ yeter de artar bile. bir iki grubun gönlünü hoş ederiz olur biter.
- nasıl olacak bu iş?
- şöyle yaparız; amerikaya götüreceğimiz hakimleri kürtlerden seçeriz. bir idamı şiilerin gördüğü zulümden, bir idamı da kürtlerin gördüğü zulümden veririz. televizyondan da bu davaları kırpıp kırpıp veririz. bak gör her davadan sonra şiiler ve kürtler nasıl tamtamlı müziklerle sokaklarda zıplayacak. şiiler için duceyl katliamına, kürtler için halepçeye bakarız. hem iki idamla dabıl yapıp sağlama alırız. türkmen katliamına fln hiç bulaşmayalım. onları zaten ırakta yok sayıyoruz, olmayan halkın katliamı abes kaçar, gerek te yok zaten...
- ya diğer gruplar parazit yaparlarsa? ya saddam tarafından zulüm gören diğer topluluklarda davalarının görülmelerini isterlerse?
- olaki biri noluyor derse onun da halli var... zaten hükümeti de şiilerden ve kürtlerden kurmamış mıydık? dünün teröristi talabaniye kıravat giydirip(bizim yular olur aynı zamanda bu aparat) cumhurbaşkanı da yapmamış mıydık? iktidar yaw noluyor diyenin höööyyt diye kafasına iner zaten.
- halepçe sakat bi dava... kimyasal gazı biz vermedik mi zaten?
- çok kurcalıyosun. senin gelişmiş beyninle bu primitif insanların beyni bir çalışmaz. bak gör kimse bu gaz nerden geldi demeyecek. onlar mahkemeden sonra tamtamlarına bakarlar.
dava görüldü, saddam hakimlere ayar üstüne ayar verdi, bizim imralıdaki gibi ben hizmete hazırıp deyip taşı toprağı öpmedi. bunun üzerine hakimler değiştikçe değişti. mahkeme görüntüleri kırpıldıkça kırpıldı. her davadan sonra tamtamlar yapıldı, duceyl davasından idam kararı çıktı, halepçe davası yarım yamalak giderken ‘ohooo senin zamanın gelmiş’ dendi. halepçedeki gazın kaynağı nerden gelmiş belirtilmedi. ayıp olmasın diye temyiz hakkı da tanındı, jet hızıyla oda sonuçlandırıldı. 30 günde idam kararının uygulanması şartı da getirildi.
yalnız ortada bir sorun vardı; idam için cumhurbaşkanı onayı şarttı ve ırak’ın başında kişilikli, ilkeli bir cumhurbaşkanı vardı; idam cezasına karşıydı... kimileri bunu ırak’ta teröristken(kravat yerine şalvar giyerken), yakalanıp idam olma korkusuyla verdiği zamanın talihsiz bir beyanatı olarak ta yorumladı. ama o taviz vermedi ve dedi; ben bu kararı imzalamam! çözüm için öneri de sundu; ‘ben izne ayrılayım, yardımcılarımdan biri imzalasın olsun bitsin!’ bu mühim olaydaki ilkeli duruşu ve müthiş pratik zakasıyla sunduğu bu öneri ırak’ın emin ellerde olduğu bir kez daha gün ışığına çıkardı... minare yine açıkta kalmamış, anında bir kılıf hazırlanmıştı...
uluslararası toplumdan ‘ yapmayın yaaa’ tadında sesler geldi. tepkilerin şiddeti ve ciddiyeti bir iki çıplak yürüyüşle desteklenecek seviyedeydi.
ve bayram sabahı karar tatbik edildi... kim onayladı, onaylayan oldu mu bilmiyorum, önemi de yok zaten.
ırak televizyonunu izliyorum, saddamın boynuna ilmek geçirilme sahnesi tamtamlı bir şarkıyla veriliyor. şarkının sözlerinde ‘saddam asılıyor, mutluyuz’ gibi şeyler geçiyor. saddam ölüme giden bir insandan ziyade idam sehpasını teftişe gelen devlet başkanı edasıyla ilmeğe boynunu sokuyor. ardından sokakta zıplayan insanların görüntüsü geliyor. hafızalar tazeleniyor, saddamın dev heykelinin amerikan zırhlısıyla devrilmesi, halkın heykele terlik atması geliyor ekrana(öncesinde amerikan askeri heykelin kafasını amerikan bayrağı ile sıvıyordu diye hatırlıyorum, onu vermiyor televizyon).
saddam şüphesiz zalim bir diktatördü. ama saddam ne halk darbesiyle indi, ne de ülke içindeki başka herhangi bir hareketle. amerikan yönetiminin kukla yönetiminin -kukla hafif kaçtı- amerikan yönetiminin köpeği bir yönetimin 3 kuruşluk adamları tarafından elde fırsat varken konuşturulmadan, hesap sorulmadan öldürüldü. üstüne halaylar çekildi. şimdi olay kapanana kadar beklenecek. neyle mi kapanacak? bu olay ırakta akan kanın debisini arttıracak, saddamın mezarının üstü tepeleme cesetlerle dolacak.
türkiye mi? bizde uluslararası camianın gözlüğünden bakan bir ülke olarak hep beraber (dudaklar büzülü, bıcır bıcır bir edayla) ‘keşke yapmasaydınız, niye kiiiii’ diyeceğiz.
amerikadan dost olmayacağının kanıtı. kızım sana söylüyorum gelinim sen anla diyerek şu anda ırak'ın başında bulunan etnik gruba burdan taa oraya gönderme yapıyorum.
gerçi saddam'ın fiziksel ölümüne inanmıyorum. saklamışlardır bir fare yuvasına.
her ne olursa olsun dini bütün bi insan olan saddamın kurban bayramı arifesinde öldürülmesi ona yapılan bi saygısızlıktır. america yarattı america öldürdü.
konuşan maymun dünyaya "demokrasi" yaymaya devam etsin saddamın idamı çoktan zaten artan başkaldırıları körüklemiş, saddamı kahramanlaştırmıştır.
diktatörlüğünden kaç kişiyi nasıl öldürdüğünden yargılansa da inandığım birşey var ki, hiçbir yönetim abd'nin pazarladığı işgalci "demokrasi"den beter olamaz.
saddam ırak'ın lideri ordusunun başkomutanıydı ve yenilgi sonucu ele geçirilen bir savaş esiriydi. uluslararası mahkemelerde yargılanmalıydı.
kukla hakimlere ayar vermesini de ip boynuna dolanırken vakur durmasını da takdir ettim.
saniyesine yoldaşlarını, halkını satan ölmemek için kuyruğunu kıstıran sözde liderlerden olmadı.
bugün kendisine saygı duymama neden olmuş olaydır.. sanıyorum ki, bundan 50 yıl sonra da adını oğul bush'tan daha çok duyuracak ve gelecek neslin kahramanı olacaktır.. çünkü biz, romantizmi severiz.. biz, ölüme giden adamdaki kararlılığı severiz.. che'yi severiz, guevara'yı severiz..
edit: (genel bir yanlış anlama üzerine) saddam'ın yaptıkları elbette kabul edilmez.. ama onun ölüm şeklini gören en katı insanın dahi yüreği sızlar.. bundan en çok da çocuklar etkilenecek.. bu etkilenme ileride çok basit bir nedenden dolayı kahramanlığa dönüşebilir; amerikan karşıtlığı.. insanlar saddam'ı sadece amerika'ya kafa tuttuğu için bile kahraman olarak kabul edebilir bence.. katlettiği yüzlerce insanı görmezden gelerek.. bunu anlatmaya çalıştım, biraz da che'yi örnek vererek.. ne de olsa o da kendisini tam olarak tanımayan binlerce, milyonlarca insan tarafından seviliyor..
infazın uygulanış biçimini, zamanını, bu kararın altındaki gerekçeleri, işgalci ingiliz hükümetinin infazdan sonra yaptığı "idama karşıyız!" açıklamasının komedyasını bu iğrenç dünya düzeni başlığında incelediğinde anlamlandırabiliyor insan. ancak idamdan sonra libya'da 3 gün yas ilan edilip tüm kurban bayramı etkinliklerinin iptal edilmesini, arap dünyasının reaksiyon zamanının hep sür eşeği niğdeye mantığıyla zuhur etmesini şahsen ben pek anlamlandıramıyorum.
bayramda yapılması gayet yanlış eylem...şiiler zil takıp oynasın seveni ağlasın ne olursa olsun allah taksiratını affetsin...o adam katil ise silah kaçakçıları da katil...bir sürü katil varken idam edilmesi gerekilen çıkarlar yüzünden ipe giden o...
idam anının ve kefen içinde gösterilmesi ise bir o kdr insanlık dışı...
ben severdim..idealleri vardı...
yazık oldu...
edit:istediğiniz kadar eksi oy verin umurumda değil valla.sizin eksilerinizle bnm düşüncem değişmeyecek.