sabah kalkıp ders çalışacağım  

(bkz: bu dönem bütün derslere gireceğim)
(bkz: bu yıl not tutacağım)
(bkz: ütopya)
and içerim. varlığım türk varlığına armağan olsun. ne mutlu türküm diyene!!!

hahaha yalanını sevsinler diye cevaplamak istediğim cümle.

gayet güzel kalkılır, on dakika çalışılır sonra uyunur. elbette sınava göre kalkıp hiç uyumadan ciddi ineklemeniz de mümkündür.

gece yatmadan önce kendimizi rahatlatmak için söylediğimiz yalanlardandır. vuku bulduğu ender görülür zaten kalkılsa bile yeterli verim elde edilmesi çok düşük bir olasılıktır.

klasik at yalanı sikeyim inananı durumu

(bkz: şehir efsaneleri)

an itibariyle söylediğim ve kendimi inandırdığım cümle.. fikrimi değiştirmeden hemen uyuyayım.. iyi geceler sözlük..

sabaha kadar ders çalışacağım diyen kişiden daha inandırıcı gelen kişi cümlesidir. (bkz: çalış baban gibi eşek olma)

klasik yalanlardan biri. şahsen bunu dediğimde hiç kalkıp çalışamadım. sen gün boyunca 2 satır çalışma gecenin 3 ünde çalışmaya başla zaten yarım saat sonra uykun gelir. böylesi durumlarda bir vakitler arkadaşım beni " yat uyu ya, seneye bol bol çalışırsın " diyerek gazlardı. şimdi bunu diyecek adamı bırak bir de karşımda kedi döne döne uyuyor. çıldırmamak işten değil.

he ola ki bunu diyen azmetti ve gerçekten sabah uyandı hemen yattığı yerden kalksın ve kocaman bir kupa türk kahvesi yapsın. bana da yapsın hatta beraber içelim. ama fal olayına girilmesin zira sabah sınavım var. hani annelerin bir lafı vardır ya, klasik, "sınavda sana bunları soracaklar dimi! " .keşke sınavda sözlükten sorsalar bugün malesef sözlükten başka bir şey çalışamadım.

öhm...konu dağıldı galiba. sonuçta yalan yani bu söz. allah diyenin sonunu hayır etsin..

sınava son gece çalışan öğrencinin en büyük kendini kandırmacasıdır. gecenin ilerleyen saatleri, bünye alışık değil tabi ders çalışmaya, göt de yeteri kadar üç buçuk atmıyorsa, gözler ağırlaşmaya başlar. mahmurluk çöker. "sayfaları hızlı hızlı çevirerek ders çalışmak" moduna geçişin akabinde bu kolpa yalan ortaya çıkıverir;

-şimdi yatayım sabah erken kalkar çalışırım. zaten konular bitti gibi.

hassiktir. bitti gibiymiş. lan sadece sayfaları hızlı hızlı çevirdin nasıl bitiyor öyle denyo! neyse hadi yattın diyelim, sabah da kalktın ne mi olacak? ahan da bu;

(bkz: şimdi yatayım yarın erken kalkar yine yatarım)

(bkz: şimdi kalkayım yarın erkenden yatıp ders çalışırım)

(bkz: tabi tabi)

her sınav öncesi kurduğum ama şu ana kadar gerçekleştiğini henüz görme şerefine henüz kavuşamadığım cümle.

bu sözü verip de uygulayanlar da var ki gerçekten okkalı bir tebriği fazlasıyla haketmekteler.

insan herkesi kendi gibi zanneder ya, böyle bir plan yapanı ne zaman görsem "ehe ehe tabi canım ne demezsin" deyiveriyorum. sonra bende de zaten az olan çalışma şevki kaçıyor götümü devirip yatıyorum. rüyamda kah victorias secret modellerine sarkıyor, kah fenerbahçe kalesine golleri peşisıra dizip uyanıyorum. uyanıp bir de görüyorum ki o saatte kalkıp ders çalışması gereken şahıs fosur fosur uyumakta, hatta uykusunda arada bir kıçını kaşımakta. işte o zaman içimi kaplıyor yersiz bir gurur, saniyede "ben demiştim" adamı oluveriyorum. tam ders çalışmak için hazırlanıyorum ki denyo uyanıp "ben okula gidiyorum" diyor. suradımda zevzek bir gülümseme ile nasıl da uyanamadığını, çalışamayacağını, üzülmemesi gerektiğini nasılsa dersten nasılsa birlikte kalacağımızı falan gevelerken o 35 milimetrelik cümleyi alnımın çatına koyuyor.

"ben 5'te kalkıp çalıştım çok zormuş".

hayvana bak sen kalkmış çalışmış bir de üstüne uyumuş bile. işte o an sınavın akıbetini belirleyen en önemli anlardan birisi. hırs yapıp sınava kadar eşek gibi çalışmakla hayal kırıklığının getirdiği demoralizasyonun bünyede yarattığı bıkkınlık hissi altında ezilmek arasında gidip geliyor insan. o arada bir fincan kahve ve birkaç sigara heba edildikten sonra bir de bakmışsın sınav saati iyice yaklaşmış. kafada milyon tane düşünce ile okula gidip sınıfın zekisinden son bir kaç tüyo alındıktan sonra sıranın üzerindeki sorularla kesişmeye geliyor sıra. dakikalarca süren kesişme tanışma telefon alma seansından sonra sınıftan çıkıldığı an "amaan ko götüne" duygusu kaplıyor bünyeyi ki o saatten sonra çalışkan arkadaşlarla yanyana durmamak en iyisi.

o değil de, bu ibneler nasıl başarıyorlar da sabahın köründe kalkıp ders çalışıyorlar. 7 senedir bi kere bile beceremedim lan!

bi çay koyiyim önce ya'nın devam filmi.