(r - rasputin, s - sevgili)
rasputin sabahın 5'inde yatmıştır, sabahki derse gitmemeyi düşünmektedir. öyle sabahın körü sayılmasa da o saatte uyumuş bünye için hiç uygun olmayan bir saatte telefon çalar:
dııııt... dıııt...
r - aloooghh???
s - bitanem benim burda dersim erken bitti, beşiktaşa ineyim, ordan beraber maslağa geçelim.
r - hıııı tamam olur...
bu konuşmanın ardından rasputin farkına bile varmadan yeni bir derin uykuya anında dalar. yaklaşık yarım saat sonra çalan telefonun sesine yine uyanır.
s - ben geldim beşiktaşa sen nerdesin?
r - ben uyuyakalmışım ya çıkmadım daha evden. şimdi çıkarım.
s - tamam...
ardından
rasputin yine istemsizce bir uykuya daha dalar ve yine telefonun çalması ile kendine gelir:
s - nerdesin? çıkmadın mı hala? seni bekliyorum!
r - ya ben yine uyuyakalmışım. çok özür dilerim...
s - ben seni burda bekliyorum, beraber gidelim diye düşünüyorum, senin yaptığına bak.
r - ya çok geç uyudum, farkında bile olmadan tekrar dalmışım ben.
s - inanamıyorum ya! görüşmek istiyorum senin yaptığına bak! (anlamıyor vaziyeti. gece kaçta yattığımdan daha önce haberi olmasına ve önceki gece "yarın sabah görüşemeyiz" demesine ve benim kendimi buna göre ayarlamama rağmen hala üsteliyor)
r - üfff evin yolunu biliyorsun, çok isteseydin gelirdin buraya! (tamam biraz hayvanca ama bile bile bu kadar üstelenmez ki!)
s - hoşçakal... (tribal bir ses tonu ile tabii ki...)
ve
rasputin tabii ki yine derin ve mışıl mışıl uykusuna döner...
(bkz:
oh be)