|
|
- elinde olmadan insanların dikkatini çektiğinde ve bundan hoşlanmadığında isteyebileceğin şeydir.
- kendisine acındığını veya dışlandığını hisseden bir insanın yaptığı şeydir.
- olağanüstüdür sıradanlığı özlemiştir, gel rolleri değişelim, az mutlu ol, dediğimiz mütevazi kişi fiili.
(heidi, 05.12.2007 17:54)
- sıradan olmak kolaydır, sıradışı-gerçek manada ki bunu çok az insan başarabilir- olmayı becermiş kimse, ki tekrar ediyorum bu kimse zaten özeldir ve kendini de bilendir zannımca, tutup tekrardan sıradan olmayı istemez, sanmıyorum. bu tıpkı süper ligden gönül rızası ile 2.lige düşme isteği gibidir.
- beyni aldırıp yerine saman doldurmakla bir olan kısaca mal olmak demek olan istektir. nedense insanlar mücadeledense hep tabanları yağlayıp firar eylemeyi yeğ tutmakta ve için için işin kolayına kaçıp kuru kalabalıkların ferdi olmayı tercih etmektedir.
arkadaş sıradan olacaktın da bu kadar sene kendin olma savaşını boku bokuna mı verdin? bu kadar üzüntü ve sıkıntı boku bokuna çektin. tuh içine edeyim ben senin aklına fikrine.
kişi kendi orjinalitesine, değerinin kıymetini hilafsız taktir ediyorsa, vakur olmamak mütevaziliğin ve bunla gelen sıradanlığın kucaklarına sığınmak önce kişinin kendisine ihanetidir. kendine ihanet eden kişiyi kimse adam yerine koymaz. avakododan elma olmaz arkadaş...
- (bkz: pinokyo)
- buram buram 'büyük ego' kokan bir söz öbeğidir zannımca. bunu söyleyen kişi o kadar ama o kadar 'harikadır, her şeyi o kadar mükemmel yapıyordur, o kadar şahanedir, o kadar en güzel duyguların insanıdır' ki, biraz bu duruma ara vermek ister. fazlasıyla seçkinci bir tarzda aşağı gördüğü 'sıradanlığa' inmek istiyordur. geri kalan çoğunluk sıradan, kendisi sıradışıdır çünkü. böyle diyerek sıradan olmayı kötü olarak nitelendirir zihninin gerisinde. 'sıradan' olacaktır, ama ne kadar olabilir ki? 'sıradışı' olmaya devam edecektir yine, istemeden (!)
ayrıca sorulması gereken soru şudur; 'kim karar verdi arkadaşım senin sıradışı olduğuna?' seçeneklerin çoğaldığı ancak ironik bir şekilde herkesin aynılaştığı günümüzde 'sıradışı' olmak zaten inanılmaz derecede zordur. yani bir nevi 'sıradışı olunmaz sıradışı doğulur' durumu.
bazen sıradanlık özgürleştirici bir şeydir belki de, 'iyi' bir şeydir. göz ardı etmemek gerek.(letgo, 05.12.2007 18:41)
- sıradan olduğu halde kendini özel sanan vatandaşın hayali
- sıraya girmek gerekebilir ,beklemek gerekebilir, herkes sıradan olmak ister zira , herkes özeldir .
- tutunamamaktan kaynaklanan bir arzu da olabilir.
herkes sıradan değildir ve olmak zorunda da değildir, toplumun 1/400'ü dâhi, 1/400'ü de delidir (bir araştırmaya göre) ve -yaklaşık- %40'ı (+%30)da normaldir tam (genel olarak) ortalamadır. (zeka eğrisi çan eğrisi şeklinde bir şey işte)
zeka yönetimi gerçekleş(e)mediği için de sıradan olsa bile sıradan olmak isteyenlerin çok olması olağan karşılanabilir.
benzer temalı giri için (bkz: tutunamamak/!anka)(anka, 05.12.2007 18:57 ~ 06.12.2007 09:01)
- hadi len dedirten tafralardır. bu moda giren insanlar kendilerini aristokrat görür sonra halkın arasına karışmak arzusuyla beyinlerini meşgul ederler. tipiktir bu düşünceler etkisini kaybedince yine aynı telden çalarlar. yani duygudur, geçicidir.
- sıradan olmayı isterken, dışa vuracağınız davranışlardan şüphelenen insanlar "ne kadar değişiksin" dediklerinde sıradan olmaya çalışırken saçmaladığınızın farkına varır. hatta yeterince uzatırsanız bu çabayı, komplikasyon olarak kendinizin aslında nasıl bir insan olduğunu unutabilirsiniz. en güzeli nasılsanız öyle olun. kaybolmamak için..
(girift, 06.12.2007 00:26 ~ 00:27)
- hayatı cok daha kolaylastıracagını düsündüğüm istek
- diğer insanlardan üstün özelliklere sahip (super güç gibi) karakterlerin aklından geçen olgu. amerikan filmlerinde tam bir klişedir, daha ilk dakikadan kahraman: "keşke normal olsam" havalarına girer.
(deddo, 06.12.2007 00:42 ~ 00:42)
|
