sınavda gülme krizine girmek  

biyoteknoloji denen başa bela dersin sınavında gen aktarımıyla ilgili gösterilen uygulamadan yola çıkılarak soru sorulmuş,soru karşısında afallayıp cevaplayamayan ben ve bi arkadaşımın krize girerek ''kağıtlarınız bittiyse dışarı çıkın rahatsız ediyosunuz insanları'' diye asistan uyarısıyla çıkarıldığımız durumdur.
önümde oturan arkadaştan bakmaya çalıştım.ancak kendisinin saksı,çiçek ve yaprak çizdiğini görüp gülmemle beraber(ok çıkarıp isim yazmış bi de),''sakın aynısını çizme anlar hoca'' demesiyle koptuğumuz rezalettir de ayrıca.
gen aktarımında son nokta!!

soruları görünce sinir krizi geçiren bünyenin önlenemez tepkisidir.

hoca arkasını döndüğü anda kafanızı kaldırıp havada gördüğünüz kağıtları saydıktan sonra başınıza gelebilecek olay.

çok çalışıp, dersleri atlamadan girip de sınavda sorulan sorulardaki konular ilk defa görülüyorsa gayet sinirden gülünebilinir...

ya da ilkokul arkadaşını yıllar sonra görüp eve gidildikten sonra hatırlanması gibi bir durum yaşanmışsa, sınavda aptal olunduğu hissine kapılınmıştır '' ben bu soruyu bir yerden tanıyorum amaaaa?!'' deyip eve gidilince hatırlanmıştır. tabii bu durum karşısında sınavda gülünüp evde ağlanır.

zaten bu durumda transkripte bakıldığında deli gibi gülünür. çünkü bu gülme olayı genelde a derslerinde-baraj dersi de denir- başa gelir.

edebiyat sınavındayızdır damned yanımda oturuyo. sınıfta çıt yok acayip sessiz damned le 3. soru hakkında ufak bi konuşma geçti aramızda. benim soru hakkında yaptığım berbat bi espiri (buraya yazmaya bile değmez) o an nedense çok yarıcı bi espiri gibi geldi bize ve başladık kıkırdamaya. o kadar kasıyoduk ki kendimizi ses çıkarmamak için kıpkırmızı olmuştuk ne yaparsak durduramıyoruz. birimiz susar gibi oluyo diğerinin suratına bakınca yine gülmeye başlıyo. sözde ses çıkartmıycazya elimizi ağzımıza kapamışız öyle yapıncada osuruk sesi efektleri nefes alırken domuz sesi çıkartma gibi şeyler oldu. sınıfda büyük homurtular çıkmaya başlayınca benim sınavı terkedip tuvalete gitmemle son bulmuştur bu olay.

ders muhtemelen istatistik fizik 2 dersidir, konuların ne olduğu doğal olarak bilinmemektedir ve öğrenci büyük olasılıkla öğlen laklak makara yaptıktan sonra tam saatinde sınıfın en arka sıralarının birinde oturmaktadır. hocanında o gün kökleyeceği tutmuştur ve sınav kağıdı üzerinde ne üfürülebilecek bir integral, ne yerine koyulabilecek bir sabit ne de alfabedeki harflerle oluşturulmuş bir kelime vardır.

öğrenci her zamanki gibi önce sınav kağıdına bir 15 dakika boş boş bakar, aklından " ulan bu h hamiltonyen miydi yoksa manyetik alan mıydı" sorusu geçer. aslında bu sorunun iki cevabıda yanlıştır ancak bunun önemi yoktur çünkü cevap kağıdına üfürebilecek birşeyler yazılması gereklidir ve oda bulunmuştur.

ancak sınav kağıdına bunları yazarken yandaki öğrencinin grafik çizdiğini görünce ve kendi yazdığınında sadece bir formülden ibaret (ki o yazdığı formülün dahi yanlış olduğu bilinmektedir) gerisininde kafadan uydurma olduğunu görünce öğrenci gülme krizine girer "anasını satarım alırız bi ff ne olacak" der ve sınıftan ayrılır.

yanınızda ve arkanızda en yakın arkadaşlarınızın olduğu grup varsa öss bile olsa sınavı tamamen dağıtacak bi olaydır.hatta arkadaşınızın sıkılıp "ya şu felsefeyi çözsene" demesine kadar gidebilir olay. zaten kafanız bi milyon olmuştur saatlerdir oturup soru çözmekten ota boka gülmeye başlarsınız. bir hapşurur gülersiniz,öksürür gülersiniz, trafik polisinin sesi gelir dışardan ona gülersiniz sınav bitene kadar sürer bu olay bu şekilde.

yıl 2005

edebiyat yazılısındayız yazılı kağıdında up uzun bir şiir var.şiirde bir problem yok problem şiirin içinde geçen ressamda.şiirin bir yerinde ''sokaklar duffy'in ellerinden çıkmış gibi'' gibi bir ifade geçiyor.ardından gelen soruyla bu eyleme gark oldum.

+ hocam bu duffy ressam di mi ?
- oğlum ben en son bıraktığımda ressamdı
*hocam o sonradan izci oldu.

biliyorum öle ahım şahım bir espiri değildi.lakin sınavın gerginliğinden olsa gerek hocamızda dahil herkez krize girmişti.sonraki 10 dakika sınıfı toparlamakla geçti.

hocanın sırtını döndüğü anda can havliyle arkasındakinin kağıdına bakmaya çalışanları görünce gülmekten bayılasım gelirdi her defasında.kimseye bu kadar komik gelmezdi ama ben yakaladığımda ağzımı burnumu tutardım ses çıkmasın diye.