sınava kalemsiz gelen öğrenciler  

bir de bunların hakkaten derse çok ilgisiz olanları vardır. ders çalışmamalarına rağmen genelde zeki tiplerdir, eğer günlerindeyse iyi bi not alabilerler, babayı aldıkları da sıklıkla görülmektedir. yüzeysel yaşarlar, ödev yaptıkları görülmemiştir...

mimarlık öğrencisi olup mimari proje dersine gelen modelleri vardır birde. insanın bu tipleri ıslak sopa ile dövesi gelir.

başka bir örnek için (bkz: olasılık sınavına hesap makinasız girmek)" onmousedown="return bkc('531789','%60olas%FDl%FDk+s%FDnav%FDna+hesap+makinas%FDz+girmek%60')">olasılık sınavına hesap makinasız girmek)

bir kaç defa yaptıklarında 'al senin olsun.' diye iyilik yapmak istersiniz ama bu nadide insanlar kazma olduklarını yine gösterirler:'ay bu kalem sen de kalsa yani benim olsun da sen taşı. olur?'

(bkz: turist öğrenci)

arkadaşlarına en çok güvenen öğrenci tipidir.

sınav sözlüyse normal bir şey yapan öğrenci.

tüm sınıfın anlaşıp kalem vermemesi gereken öğrenci.sonradan tepenize çıkarlar çünkü, şımarırlar.tabi sadece kalem konusundan bahsediyorum.yoksa gayet iyi arkadaşlar olabilirler.

sınava kalemsiz gelen öğrenci: öeeehhh! getirdiniz buraya beni zaten sabah sabah.. sınav mı ne varmış.. off bana ne olm sınavdan yaa.. uyuycaktım ben ne güzel.. eh neyse.. madem geldik.. bir iki kelime bişiler karalıyalım bari.. belki tutar.. dur bi kalem bulayım önce.. cüzdanı almış çıkmışım evden aceleyle... zaten ne taşıycam şimdi.. off.. silgi de yok ama neyse.. çizeriz üstünü, karalarız falan.. öndeki de açsa biraz kağıdını nasiplensek..

sınava kalem değil de araba anahtarlarını getirip masanın üstüne koyan gereksiz öğrencilerdir. genelde erkeklerdir. ben anlam veremedim o araba anahtarı nasıl bir şekilde kaleme dönüştürülür. olsa olsa bi kıza (ki genelde onlarda fazla kalem ve silgi vardır) kur yapılarak araba anahtarı ile karşılığında kalem alınabilir.

(bkz: beden eğitimi bölümü)

bide bunların silgisiz gelenleri vardır. ne mi olur. illaki maslakın hırslı psikolojisi bozuk bir öğrencinin yanına denk gelirsiniz silgisini kullanırsınız. sınavın ortasında tam yazı yazarken acaip sinirli bir tavırla silginin yarısını önünüze çarpar bu eleman. 'al bir tarafını silersin' cümlesi içinden geçmektedir. sonra çıkarken verirsiniz silgiyi teşekkür edersiniz ama hala asabidir 'kalsın' der. 'yaw manyakmısın bu ne asabiyet kardeşim ya. sakin olun biraz. allahtan silgisiz gelmişim kalemsiz gelseydim allah bilir döverdi bu kız beni' diye düşünceler içersinde sınavdan çıkarsınız.

allah itülünün eline düşürmesin kimseyi helede sınav sırasında.

bazen benim de dahil olduğum güzel öğrenciler grubudur. şöyle ki bir gün sınava gitmiştim (çok ilginç di mi). bir baktım kalemim yok, silgi zaten hiç yok da kalem olsa iyi olacaktı. dedim bi bakıyım sınıftan kendime yakın gördüğüm birinden istiyim kalem. kimseyi kendime yakın göremedim (çok sosyalim). o sırada gözüme bir kız takıldı. sırasına 2 adet kalemini koymuş. dedim bu kalemlerden biri benim kısmetim kesin. tam yanına doğru sinsi sinsi yaklaşıyordum ki, kız feryadı kopardı. neymiş 2. yedek kalemini almayı unutmuş, ne yapıcakmış şimdi. başladı koşuşturmaya ordan oraya. öyle bir olay çıkardı ki, ben de bir kalem olsa onu vericem artık ona. sonunda gittim, bizim fotokopici ali abi' den kulak arkası kurşun kalemini aldım. yazdım koca koca sınav kağıdıma, çıktım gittim.

bunun bi de "kalemi olmadığını farkedip, bunu ilahi bir işaret olarak alarak sınava girmekten vazgeçen öğrenci" sürümü vardır.
(bkz: kendinden bilmek)

"kendinizi de unutsaydınız bari" şeklindeki öğretmen işkencesine maruz kalma potansiyelindeki kişiler.

asla o kadar umarsız olamadığım,"bir kere de boşver be sınavmış hıh!"diye düşündürten ve kendilerine bir anlamda özendiğim insanlar.

sağa, sola 'oğlum sınava gircem kalemin varmı?' diye sorup bir süre yalvarırlar. bulurlarsada bi işe yaramaz. çünkü isimlerini yazıp boş kağıdı veririp çıkarlar.

asistanlardan kalem isteyerek onları zor durumda bırakan öğrencilerdir.

(bkz: namaza meyli olmayanın kulağı ezanda olmaz)

sınavdan umutsuz çıkan öğrencilerdir.
çanın en eğri kısmını oluştururlar.

sığalarına göre ortadan ikiye ayrılır.

1. soru çözebilenler.
boş kağıt vermek yerine, bildiği ve hatırladığı üç beş terimi kağıda karalayıp puan peşinde koşan tipler. bir çoğunun atlas rondi koleksiyonu vardır. çünkü fotokopicideki en ucuz kalem genelde atlas rondi tarzı kalemlerdir ve bu gençler sınav öncesi "alayım bari" yaklaşımı ile bu kalemden edinir. yeşil, mor, şeffaf, pembe(favorim) atlas rondileri sıklıkla odanın random mevkilerinde görülür. yoksa döbel marka 50 kuruşluk kalemleri de stoklarlar, hatta bazısı "bir müslümanın işine yarasın bari" diyerek kalemini sınıfta da bırakır. neşrin di mi abisi.

2. soru çözemeyenler.
yani isim soyisim yazmaktan gayrı sınav kağıdı ile ilişkisi olmayan tipler. sağdan soldan kalem çarparlar, hatta "hocam kaleminiz var mı" şeklinde gözetmenden (hatta hocadan) kalem isterler. tükenir tükenmez farketmez adını yazar çıkar.
yetenekli olanlarında sadece uç ile (0.7 min kalem ucu, evet) adını yazar ve kalem bile kullanmadan sınıfı terkeder.
yaratıcı olanlarının kağıtlarında at, karınca, atlı karınca, ördek vs hayal gücü sınırlarınca şekil görülebilir.

bu öğrencilerin ortak özellikleri ise, sınav sonrası "ehu nasıldı abi" sorusunu soran ilk talihliye alnının çatından kafa koymalarıdır.(bkz: en asil duygunun insanı)

genelde kaleminin olmadığına da, sınava takriben 5 dakika kala farkına varan, bu 4-5 dakikalık kısa zaman diliminde de, bilimum yakın arkadaşlarından silgi parçaları, kalem, o da olmadı kalem ucu dilenen; sınava son 6-7 saat kala çalışmasından mütevellit, kafasını toparlayamadan sınav bölgesine kendisini salık veren, ya da '' ziktir et olm, kalemi silgiyi, b.ku püsürü; bizim ahmet'te vardır her b.k, kırtasiye gibi herif, üniversiteye geldi, hala kalem kutusu taşıyo denyo'' diye düşünenlerin içerisinde bulunduğu güruh.

bunlar pek ders dinlemez, not tutma alışkanlıkları pek azdır, bol bol güler ve güldürürler öğrencilik hayatı etkinliği olarak. sonra neden öss puanım bu kadar düşük diye ağlarlarlar. (bkz: ben)

sınava uçsuz gelen öğrenci olarak çeşitlenebilirler. "arkadaşlar 0.7 ucu olan var mıııı?!" diye çığırtıları yankılanır yıllarca sınıf duvarlarında...

savaşa tüfeksiz gelen askere benzer bunlar.

illa sınavı umursamadığı anlamına gelmeyen öğrenci topluluğu.yırtına yırtına çalıştığım sınavlara kalemsiz silgisiz gelip sağdan soldan otlandığım olmuştur.kalem malem zaten bulunur ne de olsa felsefesine sahip öğrenci topluluğudur.

sınavı savaş alanı, kalemi kağıdı da öyle kılıç, kalkan gibi görmeyen; üniversitenin de sınavların da, derslerin de...* gayet olağan şeyler olduğunu bilen ve bu rahatlıkta okula(ortama) girip çıkan adamlardır. kampüste aramızda sinsice gezen çan canavarlarından daha delikanlı daha sempatiklerdir. çok severim hepsini.