1. günlük hayatta pek işimizin olmadığı, uzaktan sevdiğimiz orta türkçe sözcüklerdir.

    bu sözcükler dilimize tekrar yerleştiği takdirde, 200 olan türk insanın günlük konuşma dilindeki ortalama kelime sayısı artacaktır diye tahmin ediyorum.

    kendi çabamla tdk kaynağıyla oluşturduğum ufak bir liste:
    1. seyran : gezinti
    2. cemre düşmek : sıcaklık yükselmek
    3. muğlak : karışık,
    anlaşılmaz
    4. araf : cennet ile cehennem arasında bir yer.
    5. tevazu : alçak gönüllülük
    6. imanı gevremek : çok yorulmak
    sıkıntı çekmek
    7. aymaz : gafil,
    gözü bağlı
    8. iffet : cinsel konudaki bağlılık
    9. deyyus : karısının, yakın bir kadının iffetsizliğine göz yuman kimse
    10. meşrep : davranış biçimi
    mizaç, karakter, huy
    11. tenkit etmek : eleştirmek
    12. uhrevi : dünyevi olmayan, ahiretle ilgili
    13. budala : zekaca geri olan kimse,
    ahmak, bön
    bir şeye aşırı düşkün olmak (kibarlık budalası)
    14. dalyarak : budalalığı yüzünden hep densizlik, küstahlık eden kimse
    15. kalender : gösterişsiz, sade yaşayan, alçak gönüllü
    özensiz giyinmiş
    16. bön : budala, saf, ahmak, avanak
    17. nekes : pinti, cimri, elisıkı
    18. ihtiyatlı : tedbir alan kimse
    19. paspal : bakımsız, dağınık, pis
    20. müptela : bağımlı, tutulmuş
    aşık
    21. izzet : büyüklük, yücelik, ululuk
    22. tenzih etmek : birini kötü davranışından soyutlayıp aytı tuttuğunu bildirmek
    23. mücrim : suçlu
    24. telakki : anlayış
    25. terakki : ilerleme, yükseliş, gelişme
    26. feragat etmek : hakkından kendi isteğiyle vazgeçmek


    peşinen ekleme: derseniz "ne salak adamsın. bunları bilmiyor muydun?" diye cahilliğimi bağışlayın. bir kısmını biliyordum ancak günlük hayatta pek kullanmıyorum.

    ayrıca (bkz: sık kullanılmayan bağlaçlar)