sıkılmaktan sıkılmak  

sıkılmanın son aşaması olarak tanımlayabileceğimiz durum.

sıkkın ruh haliyetinin can sıkıntıcı bir şekilde uzamasıyla meydana gelen durum.

sıkıntıdan yemek yemek,yedikçe şişmanlamak,şişmanladıkça kendinden nefret etmek ve depresyonun dibine vurmakla gerçekleşen pozitif feed-back sahibi kısır döngü

msn de dönen aynı muhabbet,televizyonda hiçbişiyin olmaması,bilgisayardaki yüzlerce mp3 ün artık bıkkınlık vermesi,hayatta heyecan verici hiçbişeyin kalmaması sonucu insanın bi boşlukta sallanması durumu.

(bkz: @931634)

hayattan etrafındakilerden sıkılmanın son noktasıdır ki.
saçmalıklar havuzuna serbest dalış yapmak gibi birşey..
hiç birşey yapmak istememek ve yapacak birşey aramak...

neden sıkıldığını bilememek

sıkıntının sözlükteki iki manasının da kullanıldığı normal ötesi bir ruh halini tanımlayan kelime öbeği. yani hem can sıkıntısı manasındaki sıkıntı hemde bunalmak manasındaki sıkıntı burada bir arada yaşanmaktadır kanımca..

sıkılmanın ne kadar boş bir iş olduğunun anlamak ve ondan bıkmak.

o kadar sıkıcıdır ki bu kadar olabilir. yeteri kadar sıkıldıktan sonra sıkılmaktan da sıkılarak sıkıntıdan ölmek aşamasına gelinir. bir de mutluluktan ölmek vardır mesela, o kadar mutlusun ki ölüyosun lan, öyle böyle bir şey değil; şimdi bunun sıkılmak versiyonunda da o kadar sıkılıyorsun ki ölüyorsun, o derece.

özellikle derslerde başıma gelen durumdur. sıkıntıdan etrafı incelerim oda yetmez onları incelemekten sıkılırım ve bu can sıkıntısından hocanın resmini çizerim iğrenç olur ondanda sıkılırım yandaki arkadaşla sos oynarım o yener yine bi sıkıntı gelir. bence budur sıkılmaktan sıkılmak.