sürçülisan ettiysek affola  

anlatım gerektiren bir iş bittikten sonra anlatıcının, sunucunun, oyuncunun vb. yaptığı dil sürçmeleri ya da kullandığı hatalı sözcükler için af dilemesi.

dersanedeki türkçe hocamızın her dersin sonunda kullandığı cümle.

(bkz: orta oyunu)
(bkz: karagöz hacivat)

(bkz: sürç-i lisan)

(bkz: sürçülisan ettiysek aşkola)

(bkz: olacak o kadar)

lombak'ta bir aralar da göxel'de karagöz ve hacivat'ı çizerken bu cümleyi yazı sonuna koymayı ihmal etmemiştir.
(bkz: bravo göxel)

ilk defa ramazan ayı dolayısıyla sunulan bir eğlence programında erhan yazıcıoğlundan duymuştum. programın sonunda her gün sürçülisan ettiysek affola derdi. baya küçüktüm, çok etkilenmiştim sözden ama.