tam da "
kimim ki ben" hezeyanlarına kapılmışken;
tesadüflerin nasıl da tesadüf olamayacağını kanıtlar gibi;
bir anda;
çok uzak diyarlardan seslenir gibi;
ya da hemen yanı başımdaki hicret arkadaşım gibi;
abim gibi ya da;
ya da kendi çölümün en karanlık, en soğuk ve de en ıssız vadisinde rastladığım simyacım gibi;
anlatamadığımdır..
"seni açsalar kainat olur; kainatı dürseler sen"deki "sen" olandır..
ve sözü sihir eylediği vakit, hicabın sihirden perdelerini aralayandır..