bir galatasaraylı herzaman gururla "ben galatasaraylıyım" der. bunun sebebi ne geçmişteki başarılar, ne takımın şu anki hali, ne takımın ekonomik durumu, ne de takımda bulunan yıldızlardır. galatasaray sevgisinin bir sebebi yoktur, bu yüzden bu aşkı bitirebilecek bir sebep te yoktur.
ailede koyu galatasaraylı bir baba varken olmaktan kaçamayacağınız hatta kaçmak istemeyeceğiniz avrupada fırtınalar estirmiş bir takımın taraftarı olan bendeniz bu gruba dahil oluyorum. evet.
bayaa bi sonra ve bayaa bi sabırdan sonra edit : bu kadar vasıfsız ve öylesine yazılmış bi giri nasıl bu kadar kötülenir gülmekten ölüyorum. sevgili sözlük kullanıcıları tamamen saf duygularımla yazdım ne holiganizm ne sataşma içermemektedir. içeren şeylerde yapmışımdır zamanında. ama bunda valla bişey yok. en sevilmeyende tırmandıkça açıp tekrar okuyorum ulan başka bişeymi yazdım diye sonra gülüyorum. bu giri artık benim için bir deney halini aldı. daha ne kadar tırmancak beklemekteyim. biriside eksiyi koyarken açıklarsa ölesiye mutlu olcam..
yazan: aslan kraldır
zamanında arsenal maçında altın gol-penaltılar süresi boyunca stresten çıldıran,sevgileri nasıl söndürülmek istenirse istensin işe yaramayan;mütevazı ve onurlu olan,"adam gibi ve ölçülü" sevinmesini,kutlama yapmasını bilen,aralarında bulunduğum sözlük mensupları..
galatasaray, atletic bilbao ile ispanya'da son şampiyonlar ligi grup maçına çıkmaktadır, 1 puan bile alsa, çeyrek finale yükselecektir...fatih takozunun yüzünden galatasaray golü yer ve maç 1-0 atletic bilbao nun galibiyetiyle sonuçlanır...joker çok üzülür, kahrolur, çok ümitlenmiş hayalleri yıkılmıştır...maç bitiminde de hüngür hüngür ağlar...
"etrafına baktı; herkes sevinç içinde ağlıyor, birbirine sarılıyor, zıplıyordu. bir tek teyzesi dışında; o ise herkesi susturmaya çalışmakla meşguldü. 'biraz sessiz olun, çocuk uyanacak' diyordu, ama fenerli olan kendi kocası bile susmuyor, en çok bağıranlardan birisi oluyordu. kahramanımız bir yandan bunları izliyor, bir yandan da içindeki coşkuyu dışarıya nasıl vuracağını düşünüyordu. kolay değildi böyle bir zafer yaşamak. sonunda dayanamadı o da başladı sevinçten ağlamaya ve bir yandan da kendisini galatasaraylı yapan dayısına teşekkür ediyordu içinden..."
