sözlükte bağlaç olan de yi ayrı yazamayan moronlar  

(bkz: ninede gözlük var)
(bkz: dedede de var)

birinin bana moron demesine dayanılmaz bir açlık çektiğimden:

- bende bende! demek istediğim güruh... aralarına katılmak istiyorum, aşağıla beni erkeğim!! benimle kirli konuş, ohh yeahhh, harikasınn.

(bkz: bilmemek değil öğrenmemek ayıptır)

hebele hübele yazıp hızını alamayan dikkatsiz yazarlar olarak nitelendirmek istediğim yazarlardır.. böylece hem günahlarını almamış hem de polyannacılık yapıp sinir katsayımı düşük tutarak gençliğimi daim kılmış olacağım ki (bkz: bir taşla iki kuş vurmak)

bunca yıl ayırdık yazdık elimize ne geçti; ayırmıyoruz bundan böyle lan diyen; sonra "moron" ilan edilen modern zamanların ezdiği topluluk. ayrı yazın bundan sonra; tdk burada!

bu yanlışlarını düzeltmelerini umduğum yazarlar. "-de", "-ki" ve "-mi" eklerini doğru kullanmamak bu yaşta ayıptır. ama "moron" tabiri de çok gereksizdir hani.

yıllardır okullarda, on yüz bin milyon kez "-de ayrı yazılır çoocuuum" dersine maruz kalışımızın anlamını kavratan elemanlar

(bkz: de bağlacını bitişik yazmak)

bağlaç olmayan -de'yi ayrı yazanlarla aynı kişiler olduklarını düşündüğüm tür

hepimizin türkçemizi anlaşılır bir şekilde kullanmamız gerekir keza türkçe çok kolay anlam bozukluklarına mahal verecek bir dil öğrenilmesi en zor dillerden olan türkçeyi bizlerde düzgün konuşmazsak düşünün gerisini.

böyle şeylere takan moronlar da yok değil

http://www.dahianlamindakideayriyazilir.com/

bu olay bu kadar toplumsalmış demek ki.

yazarı moron olmadığı halde moronmuş haline sokan guru. dikkat edilmesi gerekilen başka şeyler varken neden yazım ve imla kurallarıyla ilgilenildiğini de düşündürür. acaba bende bu gruba dahilmiyim??
- abi kafam çok karıştı
- neden kardeşim
- ya ben "de" bağlacını ayırmadan cümle yazıyorumda
- ee nomuş ne var bunda
- ya acaba ben moronmuyum
- moronsundur
öahhhh

ne kadar haklı olursa olsun, söyleyiş biçimi ile kendini haksız kılan cümle.

(bkz: acaib heyvanlara benzeyirsen)

adam gibi uyarıldığında verimli olacakken, vahim bir yaklaşımla tepkisi çekilen yazarlara uygun görülmüş (!?) hitap şekli.

aklıma şu ahmet yılmaz karikatürünü getiriyor bu tip tepkiler:

(bkz: @1394260)

tamam, insanın diline duyarlı olması süper bir olay da; sakin biraz.


"bonus; 500 milyona iki adım kala 125 milyonluk soru geliyor: bir önceki cümledeki "da" bağlacı hangi manada kullanılmıştır lan moronlar ?"

ek: çünkü insan bazen bir toplum, bir topluluk istiyor ki dingin, her bokta hakaret etmeyen, incir çekirdeğine bakınca gerilmeyen.

"bağlaç olan -de ayrı yazılır" diyen arkadaşı inceleyelim misal. kısa çizgi işareti, harfin öncesinde başka bir harf grubu bulunduğunu gösterir. bu açıdan, bağlaç olan de'yi "-de" olarak ifade edip, sonra bunun ek olmadığını, ayrı yazılması gereken bir kelime olduğunu anlatan bireye ben kafa atarım.

bir başka konu; de, mi gibi kelimelerin ayrı yazılmamasını "türkçe'yi iyi kullanamamak" olarak tanımlıyor bu moron avcıları. "türkçe'yi" derken, "türk" kelime köküne gelmiş "-çe" eki, yapım eki konumunda bulunmaktadır ve yapım eki sonrası gelen çekim eki de haliyle ayrılmaz. önce o kesme işaretini kaldır.

ayrıca bir diğer konu da, argonun dildeki kullanımıdır. "moron" şeklindeki hakaretamiz bir ifadeyi kişiye yöneltip; sonrasında onu dili bilinçli kullanmaya çağırırsak bu işte biraz hata olmaz mı benjamin? bu tavır, beğenmediği başlık altına "(bkz: böyle başlık açan aptalları sözlüğe almayın)" tarzı giri yazanları, "(bkz: amaçsız bkz veren debilleri sözlüğe almayın)" şeklinde karşılamaya benziyor. iki yanlış bir doğru etmez.

hani ben de süper türkçe kullanan, bir dil tostu, dilbilim savaşçısı falan değilim. pek hata yapmam, yapmamaya çalışır tdk okurum ama yine de hatalarım olabilir, söylenebilir bunlar da. ama dinime küfreden kişinin müslüman olmasını şiddetle talep ederim. gerekirse karşımdaki beni eleştiren kişiye de kelime-i şahadeti tersten söyletip aklını alırım. neyse konu dağıldı, özet geçmek gerekirse "isteyen istediği gibi yazsın kardeşim, rahat bırakın insanları." diyor, tüm bu de'leri ayıramayan moronları gözlerinden öpüyorum.

kafalarına koskoca imla kılavuzlarımla, sözlüklerimle vurmak istediğim yazarlardır.
hani biz hepimiz türkçeye çok duyarlıyız ya,hepimiz türkçeyi tam hakkıyla kullanıyoruz ya, herkesin rumuzu - nick demedim dikkatinizi çekerim- türkçe ya , hepimiz türk edebiyatını yedik bitirdik ya , hani en şahane biziz de tek kusurumuz de bağlacını ayrı yazamayan yazarlar ya o yüzden moron deme hakkını kendimizde buluyoruz.

bağlaç olan de kullanımına hakim olamayan insanlardır. bakalım moron ne demektir türkçe midir? hayır efendim moron, yunanca moro yani bebek kelimesinden türemiştir.yazılışı ise mopo şeklindedir. bebek zekasına sahip olup öğrenebilen demektir. bağlaç olan de'yi ayrı yazabilen ama, türkçe olmayan kelimeleri, cümle içinde harmanlayıp kendine özgü modernize edilmiş tarzanca kullanan insanın zekası ile ilgili yorum yapmak istememekle beraber, türkçe bağlaçların yanlış yazılması ile katledilmemektedir.

ayrıca şu var birde kesinlikle alakalı olarak;
(bkz: oksimoron)

dilbilgisi derslerinde dön dolaş hep aynı şeylerin anlatıldığını ve bu derslerin ilkokuldan başlayarak lise son sınıfa kadar devam ettiğini göz önünde bulundurarak kendilerine "moron" sıfatının neden yüklendiği açıkça anlaşılan kişilerdir. bakmayın öyle ters ters, doğru söylüyorum.

(bkz: beyaz diş sakiiiin)

hakkaten susaktırlar.bir bağlaç olarak amına koyayım kullanımını çok iyi bilirler; gel gör ki, deayrı yazılıyomuş ki nin cümle içerisindeki yanlış kullanımda cümlenin anası ağlıyomuş diye düşünmezler. türkçe imla kurallarının hakkını vermeyenler bir de 'ulan ingilizce bilmeyen adamı övüyorsunuz, eğtitimsizin teki o, yuh size' deyip başkalarını küçük düşürmeye meyillenirler.
`
de `get lan...

(bkz: sözlükte bağlaç olan de)

(bkz: bağlaç olmuş gidiyorsun)

her an başkaları tarafından ellerine koz vermektir.

zira bir takım yazarlar, kendilerine verilen ayarlardan sonra bunu dile getirir oldular.

" dahi anlamındaki deyi ayrı yazamıyor ama gelip buraya bana ayar verdiğini sanıyor. ahaha salak!" şeklinde çemkirmeler söz konusu. okuyoruz.

yazık! olur arada, unutursun; girinin şehvetine kapılmışsındır ; * coşmuş yazmışsındır. ama bir takım çok bilmiş, am-sik-göt üçlemesiyle edebiyat parçalayanlar da gelir sana bu hatanı yüzüne vurarak bik bik yapar.

cık cık cık! kötü bir şey! aman dikkat! moronlaşmayalım!