sözlük yazarlarından şiirler

şairliğe yeltenmiş yazarların şiirleri veya şiirimsileridir. mesela:

durgun ayrılık

sanki masanın karşısında değil de
boğazın diğer yakasındasın.
sesleniyorum, duymuyorsun.

sanki gözlerime değil de boğaza bakıyorsun.
dibini gör, dibini gör…
açtım bütün açmazlarımı,
saydım bütün kaygılarımı,
dibini gör.

senin değil, yargıcımın sesi.
öyle soğuk, titremeden gelen…

ellerin ise, cellâdımın.
yine soğuk, ve yine titremeden…

…

bağrımdan çıkanı kulağın duyuyor mu?
(neazadem, 08.05.2008 18:05)
@2398203
aynadaki ben miyim, yoksa aynanın kırık yüzümü?
saçları beyazlamış ruhumun, kan görüntüsü
gözyaşları, çizgilerde ırmaklaşarak çağlayan, deli fırtına gibi.
tarak dişleri gibi, kırılmış ifadeler.
boşlukta uçuşan düşünceler balon misali.
oysa,
sen değil miydin sevgi ve hoşgörülü, seni üzenlere karşı kulağı tıkalı.
değil miydin hayata hep gülen gözlerle bakan,
arkasını dönüp gidenlere kırılmadan.
ey aynadaki yüz,
sen değil miydin yüreği parçalı.
ağır kalkan elim,
hadi, kır aynadaki görüntüyü, bırak yüzündeki hayal kırıklıklarını,
hadi değiştir artık çehreni, bakan gözlerinin rengini,
gör, siyahla beyaz arasındaki güzellikleri.

bak erguvanlar açtı, bahar mevsimi.
sevmenin zamanı artık hayatı ve kendini…
(baharda geldim, 08.05.2008 19:08)
@2398305
ölüme kaçarken aşka tutulmak

hanfendi beni aşka tutmayın
yetişmem gereken bir ölüm var
toprağıma sabırsız
kırmızı bir gülüm var.
-onu incitemem-

rica ederim beni saza tutmayın
demin de bahsettim
bir ölüm üzereyim
teşrif ederseniz size türkü söylerim
sağdan üçüncü kabir
-girişler güle tabidir-

yalvarırım beni şiire tutmayın
anca varırım cebimdeki kafiyelerle
bakın saçlarım telkin vermede
sizinle tanışmak güzeldi ama…
müsaadenizle.
-bakmak güzeldi, gözlerinize-

— sizi kalbimde kimsecikler görmez.
— efendim?
(neazadem, 21.05.2008 10:41)
@2426332
belki de hak ettim ince, kambur bir ağaçta
eski bir sehpa üzerinde asılmayı, deniz gibi, hüseyin gibi...
bilmiyorum nasıl oldu, neden oldu?
yanılıyor orhan veli
her şeyi anlatmak mümkün değildir
insanlar anlatabilseydi her şeyi
peygamber olurlardı belki de

ben gülün dikeni olmadım hiç, olamam.
can yakamam ben, kalp kıramam.
acem ülkesinin güzelliğini anlatmak isterim
sahra da güneşin altında çatlayarak ölenler anlaşılır
ben güle diken olmadım hiç, olamam
şems'ini kaybetmiş mevlana gibiyim.
başıboş, çaresiz, rüzgarın götürdüğü bir yaprak...
bilmiyorum nasıl oldu, neden oldu?
cevabım yok hiçbir soruya.
bilmiyorum,
bir şiir yeter mi, düzeltmeye hataları,
bir şiirle düzelebilir mi hatalar.
yanılıyor orhan veli,
her şeyi anlatmak mümkün değildir.
kelimeleri hafife alamazsınız,
artlarında ki anlamları çözemezsiniz,
oysa iki kelimeyle neler yapılabilir,
nelere mal olabilir.

ve akşam oldu hüzünlendim ben yine
güle diken olmuşum, suçum yok, günahım yok.
ben güle diken olamam,
kalp kıramam, can yakamam,
yaş akıtamam gözlerden.
şems'imi kaybettim, bulamıyorum.
gözlerim sadece bakıyor boşluğa
ayaklarım sadece eziyor toprağı
kelimelerin anlamlarını anlayamamışım
o saklı anlamları, aldanmışım.
bilemiyorum...
bir şiir yeter mi, düzeltmeye hataları
düzeltilebilirr mi, hatalar?
ve akşam oldu, hüzünlendim ben yine
güle diken olmak istemedim ben.
ben, ah ben....
(psikopat yazar, 23.06.2008 13:24)
@2499082
tek derdim seninle ,görüşebilmekti bebeğim
istedim ki sor bana saat kaçta geleyim
ne umutlar besledim bugün için seninle
çikolata bile alcaktım, yeter ki kal benimle

anadoludayım dedin ,ben gelemem oraya
bittim işte o an, başladım ağlamaya
hanfendi geçemezmiş bugün bu yakaya
gittim yem aldım omuzumdaki sakaya

hay azına sıçaydım, ben kahpe dünyanın
33 lük sise bira, yanında da patates kızartması bile vardı be biriciğim
neden ama ya, var ya, üff be
biter benim şiğirim, ağlayarak uzaklaşır ve giderim...
(neva, 17.07.2008 16:20)
@2559484
içimi alıp götüren ezgilerdir
senin gibisine benim gibisi ne gerektir
yoksa yeryüzünde yaşamak bir heves midir?
gözlerin kaçıyorsa benden
sanma ki kaçarım senden
yakışmazsın sen bana
yakışmazsın yanıma
ben yalnız bir askerim
bir amazon da diyebilirsin bana
yok, yok be civanım
sen küçüksün
yetişemezsin boyuma
ulaşamazsın ki bana
senin cüssen büyük
benimse yüreğim
senin vicdanın küçük
benimse kötü niyetim
olmaz mı?
olmaz mı?
derler ya hep peşinden
olmaz ya can olmaz
yapamayız sen ve ben

…….

görür müsün hiç
görmezsin ki
bu ahenk, şu melodi
amalara görünmez ki
duyuyor musun sen de
sana olan sevdamın acısını
sen söndüremezsin ki
ziyanmışım sana ya
ziyanmış ya gülüşüm sana
gülmem be can
gülmem bir daha
yeter ki sen ziyan olma
işte güç budur yar
işte sevda budur
sen bunlara ulaşamazsın
sen bana yakışmazsın
zayıfsın, biçare, zavallısın
ben yüceyim
beni yüce eden benim aşkım
sen değil
offf mevla’m
yüce mevla’m bana gösterdi
yüce mevla’m

sevdamın en yücesi istanbul sevdasıdır
senin değil
istanbul kadar güzel, yüce
istanbul kadar esrarlı olsaydın
aşkım bitmezdi
küçümsemezdi!
(deliyayla, 17.07.2008 16:59)
@2559537
su faturalarını öderken aklıma geldi
banyodaki sevişmelerimiz...

(bkz: haiku)
(diazepam, 17.07.2008 17:01)
@2559543
şöyle tanıtayım size kendimi
sözlükte yazarım, şiir yazarım
bazen usluyum da, bazen bendimi
hiç düşünmeyerek çiğner aşarım

son zamanlarda hiç yazamaz oldum
derdimi kağıda dökemez oldum
o bilmeceyi hiç çözemez oldum
neden böyleyim ben, bilmem şaşarım

girilerim artık bir kaç bakınız
ya da kısacıklar, eksi basınız
oy veren ibneyi, hiç takmayınız
elbet düzelirim, elbet coşarım

haftanın kralı iki girim var
iki değil yirmi olsa ne çıkar
insan dediğin tek kendine zarar
ben benle evlenip beni boşarım

syntax oldum yine derdi söyledim
bazen müslüm, orhan, ferdi söyledim
ben kahpeyi sildim, merti söyledim
düşe kalka bazen aşka koşarım
(syntaxerror, 17.07.2008 17:13 ~ 17:14)
@2559564
(tamamlanmamış bir şiir)
kalıntılar

kaç bahar, geçti sensiz
kaç kış seni aradım,yağan karda
kaç gün doğuşu gözlerim,düştü yollara
sen gelmedin...

hangi şarkıya feda etmedim ki göz yaşlarımı oysa?
hangi tabuta girmedi ki bedenim yokluğunda?
hangi hane barındırdı seni gizliden gizliye?
hangi rüzgar dağıttı tel tel saçlarını?
benden uzakta...

yâr neredesin, ne haldesin
ne bülbülde ne de güldesin
artık ne hayalin yetiyor ne de solgun resmin,
hece hece dilimdeyken ismin
dayanmıyor yüreğim bu ızdıraba
gel diyor ıslak kirpikleriyle gözlerim,
ve kifayetsiz kalıyor derdimi avutmaya
kalıntıları kalmış sözlerin.

akşam sahici bir yağmur iner gökyüzünde
damla damla yağar gönlüme.
dalgalar hoyratça sahile vururken,
ben seni düşünürüm;
ellerimde bir avuç hüzün ile.
her köşesi tutulmuş kafeslerden
kurtulacak dermanım kalmadı artık;
gel dedikçe kaçan yüreğin,
her gurbeti bir zindan eyliyor.
sen olmadıkça.....
(sen benim bir külah dondurmam, 17.07.2008 17:24)
@2559586
ben değildim hayattı
pasaklı olan ben değildim anne, hayattı,
ne kadar süpürmeye çalışsam da bu süprüntülüğü olmadı!
yanlış olan ben değildim anne, hayattı,
yaptığım tüm yanlışlar doğru sandığımdandı!
değişen ben değildim anne, hayattı,
kime kapılsa yüreğim hataydı, hatalarım aşka sevdamdandı!
büyüdüm anne!
” acaba okula başladığı günü görecek miyim? ” diye sabırsızlanırken sen,
ben hayata başladım anne...
hayata başladığm günü görünce yıkıldın anne
çünkü sen yüreğimin de büyüyeceğini hiç hesaba katmamıştın.
büyüdüm anne ve farkedemeden yüreğimi de büyüttüm anne!
yenildim anne!
yıkıldım... dizlerimin üzerine düştüm,
avuçlarım kanadı anne ama düştüğüm yerden kalkmayı öğrendim.
hayat kendi doğrularıyla zımparalıyor insanın yanlışlarını anne!
doğruları öğrenirken çok şey alıyor insandan...
çok şey öğrendim anne ve ne çok şey kaybettim bu oyunda!
büyüdüm anne;senden gizli büyüttüm ruhumu
çünkü senin istediğin gibi değildi içimdekiler anne.
ne kadar ayıp, yasak, söylenmez, yaşanmaz varsa içim gidiyordu anne,
yaşamak istiyordum, söylemek ama hep içimde tuttum anne.
öldüm birgün anne... öldürüldüm... öldürüldü ruhum anne,
açtığımda gözlerimi içimde durmuyordu ruhuma sakladıklarım, taşıyordu.
söylemedim anne ama birgün sen duydun,
kaldıramadım fikirlerimi, intihar ettin anne derin susuşlarla...
o zaman anladın ki küçük kızın büyümüş,
seni ezdiğimi sandın anne,
seni ezen ben değildim anne, bizi ezen hayattı
ve ben ne yapsam olmadı anne.
doğru kararlar almak zorunda kaldım hep,
oysa hayatın kendisi koca bir yalan değil miydi anne?
unutmayı öğrettin bana, unutmam gerektiğini!
susmayı öğrettin anne, oysa söyleyecek ne çok şeyim vardı benim!
yok olmayı öğrettin bana anne hayatı öğretiyorum sanarken,
silik kalmayı, farkedilmemeyi oysa yapacak çok şeyim vardı anne...
sen omuzlarıma ağır bir yük bindirirken her umut dolu bekleyişini,
ben ezildim sana veremediklerimin ağırlığı altında.
gidemedim anne, kalamadığım gibi...
sıkışıp kaldım hayatta anne,
ne senin istediğin gibi olabildim anne ne de kendi istediğim gibi yaşayabildim!
iyi ki doğdun anne ama beni doğurmamalıydın,
içine düştüğü ilk günden acı veren ve
tükettiği günler boyunca acı verecek olan beni doğurmamalıydın anne.
yanlış olan ben değildim anne, hayattı...
sıkışıp kaldım anne, ne gidebiliyorum ne de kalabiliyor!
(koyumavi, 17.07.2008 17:33)
@2559601
önce gözlerim ister gözlerini
sonra dudaklarım çağırır
cennet zehrinin tadını
her seferinde kandırdığını
kandırdığında güldürdüğünü
güldürürken öldürdüğünü..

yazar notu : bu şiir hayatımın iki senesini benden aldı.
(mina harker, 17.07.2008 18:16 ~ 18:17)
@2559695
duyguların birikmişliği içindeyken, ele alınan küçük kağıda aktarılan, içinden geldiği gibi yazılan bir şiirdir kendileri....

sevgimin hiçbir amacı yoksa
neye yarar ki bu gözyaşları,
akıtılması geç kalmışken,
her güzel şey gibi…
hüznün özlemi dudaklarımdan damlayan sözler…
çığ tanesi gibi büyüyor çığlıklarım içimde…

kaybedilmeyi bekleyen bir yenilgi benim ki…
ya da kabullenmek hatalarımı…

alkışlamışken gönlümü gururum,
şimdi,
boynu bükük cevap vermiyor olaylara,
etkim olduğu halde tepkisi yok sanki..
yaşlanmış gibi,
yorulmuş gibi ellerim…
bir sadelik içimden geçen…
ben olmak her şeyle birlikte,
düşünmeden hayallerimle yaşamak benliğinde…
(tosbağa, 17.07.2008 21:26)
@2560204
(bkz: şimdi sen olacaktın yanımda)
(dedim ve noktayı koydum, 17.07.2008 22:19)
@2560396
önce kendimi anladığımı anlayıp
sonra sıradanca anlatabildiğimi..
korktuğum , kendim - içim - değil aslında,
seçtiğim sözcüklerin sırıtkanlığı.....
herkes önüne bakar bakar da ,
ben sadece içime.....
diyor montaigne.

al biraz herkesten,
biraz da montaigne'den ;
budur, önce içine,
sonra önüne bakan ben.

içimde hep yeşilimsi duygular,
adeta özgürlüğümün podyum provası.
önüme düştüğünde pembeye çalar kahrolası!..
esince toz bulutunun toz pembesi
ondandır cazgırlığımın öfkesi.
ahhhh ah..

bir iç özgürlüğüm derdim,
bir de dış özgürlüğüm.
içim beni yakmadı ama,
dışımdaki kundaklama sistemli.

görmediğim her ,
ilkinde ilginçtir bana.

bilmediğim her konu,
ya enayiliğimin ya da
mülayimliğimin dikenli yolu.

gördüğünüz gibi
hiç bir şey anlatamadım cancağızım
benim,
seni anlatmak değil yaşamak lazım.
(diyordu sevgilim.)

bir zamanlar kendimi anlatan bir şiir yazmak istemiştim...işte bu o şiir..
(aysigma, 24.07.2008 12:38)
@2580572
yavaşça ört yalnızlığını üstüme
hafiften üşür gibi oluyorum
ve çıkarken lütfen söndür

yıldızları

uyuyamıyorum...
(tenceredekietlibamya, 24.07.2008 13:26)
@2580714
bir dilenciydim yokluğunda
yeni cami avlusunda

imrenirdim güvercinler
susam taneleri için secde ederken

hani özenip arada bir
benim de secde görürdü yüzüm

çok da şey istemezdim dua ederken

bi yudum su
bi lokma ekmek

biraz da sen.
(tenceredekietlibamya, 24.07.2008 13:31)
@2580728
gözlerim seni arar oldu
diller hep seni sorar oldu
ama sen artık çok uzakta bir başkasıyla
ben yine senden ayrı
burda bir başıma
(beyourself, 15.09.2008 01:51)
@2714490
bitti bir aşk, başladı yenisi
söyleseler inanmazdım, zaman yüce makyöz
boyar boyar boyar
bir bakmışsın yalan olmuş
bir bakmışsın tek gerçek
ulan zaman sen ne çakalsın
şimdi burada olsan seni bir kavanoza hapseder
bir güzel sallardım

suçlusun suçlusun suçlusun işte
yeter artık sus
tek düşmanım
tek sevgilimsin

kırılsa kavanoz çıksan içinden
işte o zaman
nasıl hızlı geçersin
boşlukları doldurmak için
boşluklar öyle dolmaz
ben biliyorum, gördüm
ben doldurdum boşlukları

her şeyi sen eskitirsin
sen olmasan eskimez mp3 çalarım, cep telefonum
salaksın sen zaman
sen eskitiyorsun aşklarımı da
beni de
salaksın işte
(berkcel, 15.09.2008 01:56 ~ 01:59)
@2714500
bazen sevgiliye, bazen hayata, bazen de en yakın arkadaşa yazılan şiirlerdir.

ağlasam inan babil'den duyulur,
gözyaşlarım cehennemi söndürür,
bu dert anamı babama düzdürür
ne yaptın kuzen kutu işlerini?

avare oldum garip hallerdeyim,
bir döşek lazım ve yumuşak kilim,
anlamsız sensin kavhe ilen filim,
ne yaptın kuzen kutu işlerini?

sensizlik koyar kara gecelerde,
aradım seni bütün hecelerde,
bir dertli the joy uçar yükseklerde,
ne yaptın kuzen kutu işlerini?
(the joy of not being, 15.09.2008 02:30)
@2714566
bu tesadüf ki aşikardır ser-i vakitten,
zaar vazgeçtim gönlümü naif eylemeden,
hayalet-i intibahtır fikrimde yükselen,
ebediyet-i hikmet hani, hani hakikat?
(the joy of not being, 15.09.2008 02:30)
@2714567
seni sevdim akabinde,
çükünü gördüm duşakabinde..

şair burada günümüz ilişkilerinin hızlılığından dem vurmakta.
(the joy of not being, 15.09.2008 02:31)
@2714568
sevişmelerimin sabahında,
yatağımda uyandığımda,
yanımda sen varsan mutlu oluyorum.
yatağımın boş yanında kadın olması değil
o kadının sen olması mutlu ediyor beni.

ben sen olan kadınları seviyorum.
ne şans ki teksin.
(diazepam, 26.09.2008 13:43)
@2738479
gecenin bir yarısı feribotta denizi seyrederken ifade bulan dizeler:

bekleyiş

denizin tam ortasında bir ben
bütün gece ufku gözleyen...
öyle bir umut ki bu;
bekledikçe gelmeyen,
gelmedikçe bekleten...
gelmeyişlerin kadar gerçek,
bekleyişlerim kadar yalan,
sensizliğim ve ben...
(angina pectoris, 05.10.2008 14:52)
@2755625
(bkz: arabesk melek)

bazen karışık,bazense rimeli akmış bir bebek
gözlerinden kan damlar,aklında yüzlerce biçimsiz suret
sevildiğinden habersizce ruhunu fırtınalara kapatmış
sevdiğini üçüncü sayfa haberlerinde arayan
sıradan bir cinayetin faili bir melek…
elindeki kitapta her şey yazılı,yolsa senin yolun
kaderinse giyotin…
eğer bu kadar yalnızsan ve güneşten hala kaçamıyorsan
saklanma artık,kaçacak bir yer yok!
sözlüğündeki sevgili kelimesini çıkartıp
o yedi harften yeni kelimeler türetmeye başladığından beri
kendi kendine,kendini anlatman komik değil mi?
yada seviştiğin tuzlu tenlere vuran güneş yüzünü aydınlatırken
aynadaki suretine bakıp utanman?
bu kadar yaşanmışlık ve ortada bu kadar kan varken
her şeyi bir kenara bırakıp ağlaman
bana her sarılışında gözlerini kapaman kadar doğal olsa gerek
bir gün bu şehirden uçup gidersen ki gideceksin biliyorum
ardında hiç seven bırakma!
ya beni de al yada beni öldür
çünkü seni seven bir adam için
ölüm en büyük ödüldür…..

05-10-2007 tarihinde yazdığım bir şiir.
(coreytaylor, 05.10.2008 16:08 ~ 16:08)
@2755759
gündüzleri mum yakıp
güneşe meydan okuduğum zamanlarda
seni bir kelebeğe benzetip
üstündeki renklerden çiçekler ekerdim kalbime
ruhumla aynalara bakar, tarardım saçlarımı
gökyüzünün mavisinde
çıkardık sokaklara seninle
sonra her yerimiz çamur..
çocuk değildik aslında
ne oyun oynardık ne de bilmeceler sorardık birbirimize
pavyon ışıkları altında sabahlar
acımızı toprağa gömerdik
bir gün büyür de
yeni acılar doğurur diye..
(coreytaylor, 05.10.2008 16:14)
@2755768

belki ilginizi çeker
· haiku · şimdi sen olacaktın yanımda · sözlük yazarlarından şiirler · şimdi sen olacaktın yanımda · pembe bir mısradır aşk · yokluğun · yasaklanması gereken şeyler

gündem
· thierry henry · domuz gribi · ateist yazarların itü sözlük ten defolup gitmeleri · itü sözlük e bir daha gelinse alınacak nickler · okan bayülgen · 15 kasım 2009 galatasaray fenerbahçe basket maçı · günün tek kelimelik özeti · tikky atasözleri · nazım hikmet