beni atımla, mızrağım, kargım, zırhım, kılıncımla yani silahlarımla ve değerli ziynet eşyalarımla, çömleklerimle, kumaşlarımla falan birlikte bir höyüğe gömün. (yalnız ne atım var, ne de silahım, bunları bir zahmet tedarik ediverin aranızda para toplayıp; hiç mi değerim kıymetim yok, adilik yapmayın bak)
sonra moderasyon bir araya gelip girilerimin derlenmesinden oluşan bir destan yazsınlar, bunu şöyle kallavi büyüklükte bir kayaya çivi yazısıyla yazacak birini bulsunlar, yazdırsınlar. bu kayayı da benim höyüğün yakınlarına bir yere yerleştirsinler. (çok uzun olmasına gerek yok be hacı, şöyle 4-5 paragraf karalasanız yeter. "bu ne biçim destan lan 4-5 paragraf" diyeni de uçuruverin bir zahmet; işinizi de ben öğretecek değilim yattığım yerden)
ya ben bunu söylemeyi unuttum, benim oyuncak bir ayım var, adı hıdır(güleni skertirim); bi zahmet size, şu benim mezarı açıp onu benim yanıma gömün. üstümü tekrar örtmeyi unutmayın yalnız.
çok kızacaksınız biliyorum ama, benim canım çok sıkılır lan mezarda; bi tane mp3 player alın, içini de serdar ortaç, demet akalın falan doldurun. sonra benim şu mezarı tekrar açın da, onu benim yanıma koyuverin. sonra tekrar kapatın yalnız. hatta siz en iyisi bir daha açmamak adına bir beton da dökebilirsiniz üstüme. (play tuşuna basmayı unutmayın sakın! herşeyi de ben hatırlatmak zorundayım yaaa offfff)
bunları yapın dostlar. yapmazsanız çok feci beddua ederim; aranızda ölü bir adamın bedduasını almak isteyen yoktur herhalde. hiç mi değerim yok olm gözünüzde, 900 küsür giri....
son bir ricam daha var:
benden selam söyleyin bütün aşklarıma!
