aşk, tombak gibidir cicim... devrilip gider kendiliğinden... bazen istesen devrilmez de kendiliğinden devrilmek ister. beceriksizse iki taraf da, devrilir. aşk, çuvaldaki çuvaldızdır. saklanamaz, fırlar gider, deler, hatta bendeki gibi sımsıcaksa dağlar da geçer.
aşk bir hediyedir cicim... sadece sunulur. bu aşkı senin için yaptım denir, ama asıl aşk sensin diye de eklenir. yüreğimle yoğurdum, üfleyerek ye, ağzın yanmasın denir... ben bu cümlelerin hepsini şu an kurabiliyorum...
aşk, insanın içindeyken aşktır cicim, dışarı çıktığı zaman yok olur. belki benden öncekiler senin içini dışına çıkardılar, belki o şanssız kişi/kişiler bu kavramı tanımlamak için bile kendilerini yormadılar, belki o kör/körler senin gibi bir ışıltıyı ve güzelliği, sen onun/onların yanıbaşında olduğun halde göremediler, bana ne?
hatırlatıyorum, anlatıyorum ve sen bu cümleyi okurken belki de kanıtlıyorum...
sefil düşünceler ve kişiler arasında kaybolup hayattaki bir sırrı çözemedik.
soru da cevapsız ve acımasız kalakaldı.
nasıl yaşadın? neden öyle yaşadın?
başka bir yol, başka bir anlam arıyordun.
yanlış zilleri, yanlış kapıları çaldın.
yanlış yollara saptın. yanlış insanı sevdin.
yanlış yataklarda uyudun, yanlış evlerde yaşadın.
neden hayal ettiklerini,
düşüncelerini bu kadar küçümsüyorsun?
görmüyor musun?
"doğru" yanıbaşında olmak istiyor,
yanlışa sürüklüyorsun...
ben artık neden yaşadığımı unuttum. intiharımdan kimse değil ama yaşadıklarım ve gördüklerim mesuldur. insanları, kaderimi, bildiklerimi ve öğrendiklerimi sevmiştim ama sevmek bir oyalama imiş, umut dediğin de başını kuma gömmek. huzur içinde gitmeyeceğim belki, ölerek kimseyi mutlu etmeyeceğim, hiçbir şeyi düzeltemeyeceğim ama artık ne insanları mutlu etmek ne de birşeyleri düzeltmek niyetindeyim zaten.
sen bu giriyi hard diskine yüklerken ben çok uzaklarda olacağım .. artık her giri çok anlamsız geliyor her online olduğumda biraz daha dibe batıyorum inanabiliyo musun... oysa ne güzel 10 giri yazmıştık beraberce di mi..her biten ilişki gibi bu hayatada bir noktanın zamanı geldi sanırım ...artık zirvetörde dişi yazarların resmine bile bakamıyorum... ne anlamı kaldı ki hayatın...chat odalarında "naber" yazıp ardından sırata sırıta iiidir senden naber diyerekten şizofrencilik bile oynamıyorum....oysa ne hayallerim vardı bu hayatta... gün gelecek benimde mesaj kutum tıka basa dolacak diye düş kurardım kendi kendimi ...ne kadar salakmışım..bu konuyu zamanında ekrem abi'ye açmıştım..gülüp geçti "sen çocuksun" dedi..sensin göt çocuk ..yok olmadı,çocuk olan sensin göt...ekrem abi benim için bir ideoldü.. anlamadı beni herkes gibi..çocukmuşsum siktir ya ..ekrem abi aslında zavallının teki kendini bir bok sanıyor..sene 2000 de opel alacaktı geçen gün sınırsız akbilini arkadaşına gösterip hava atarken gördüm ...artık bir zavallı o anlıyo musun ..z a v a l l ı...
ben hayatta çok az şey istedim sözlük ama vermediler ..zavallı ben ...zavallı ekrem abi... neyse kalemin ucu bitior...ocağın gazını açtım,bekliorum..ayıptır sölemesi menemende yaptım ev arkadaşı gelince yisin diye ..bu aralar çok zor günler geçiriyor destek olmak lazım çocuğa..
elveda hayat...
not:lan olm bu mektubu okuduysan sil gözlerini ...tüpçüyü aradım ...birazdan gelir merak etme para telefonun yanında...hadi iiisin bugunu de çıkardın... beleşçi seni..hehe
ben deliyim… yorgun ve yalnız kaldırımlara misafirim... gecenin gözleri her daim üzerimdedir. denizin ortasında küçük bir adayım, yüzme bilmem… yüreğimi bir yerde bırakmışım, bıraktığım yerlerden çok uzaklardayım. kapıları kapatmışım üstüme, sürgüleri beynime çekmişim. ben deliyim, ama çok şey bilirim. renkler ve zevkler hiçbir şey ifade etmez benim için... sonların başladığı yerden, başlangıçların son bulduğu bir yere gidiyorum. kara bir tren gibiyim yani, bir istasyondan bir istasyona, hep aynı raylar üzerinde...
ben deliyim… yağmurun yağması benim için romantik değildir, ben kurşun yağmurlarını bilirim. benim güneşim batmaz, dünyam dönmez, ay'ım hep mehtap halindedir, rüzgârlarım hep doğudan eser... ezbere bilirim yaşamayı, yaşarken savaşmayı… ben deliyim… benim mevsimim değişmez, sadece bahardır. kuşlardan sadece güvercini bilirim, yüreğim kanatlarıyla beraber çarpar. insanlardan sadece çocukları severim, onları da büyüyünceye kadar... ben deliyim… bağıra bağıra şarkılar söylerim, sessiz sessiz şiirler yazarım. bilmediğim yerlerin, tanımadığım kişilerin resimlerini çizerim. ben deliyim... kendimle sohbet eder, kendi kendime gülerim. telefon kulübeleriyle kavga ederim. asfaltın siyahında kaybolur, düşüncelere dalarım. çıkmaz sokaklarda kendimi arar, bir de üstüne güzel hayaller kurarım. sonra hayallerimle beraber suya düşerim. ben deliyim… çayım sekiz şekerlidir, sigara üstüne sigara yakarım. parayı sevmem ama para için çalışırım. dört yaşında ilk kez adamakıllı ağladığımı, sonra babamın hiç başımı omuzuna dayamadığını hatırlar, hayal de olsa omuzlarında uykuya dalar, rüyalar görürüm, uyandığımda hiçbirini hatırlamadığım halde... ben deliyim… güzel bir yaşam benim için anlam taşımaz, kimseye düşman değilim, kimseye de dost olmadım. ben kendime bile yabancıyım. benim bana söylemediğim düşüncelerim vardır. ben deliyim, ben buralara ait değilim. dağları sırt sırta vermiş bir ülkem, etrafı sularla çevrili bir şehrim, saat on ikiden sonra uyanan caddelerim, renkli şapkalı bir kankam, bir de gözlerinin rengine bile tav olduğum bir sevdam vardır benim... ben deliyim... çizilmiş sınırları reddetmişim. ölüm kurşun olup yağmış üstüme, binlerce kez öldürülmüşüm ama ölmemişim. duygularım hep sansüre uğramış, bir fahişenin hayatı gibi yalancı sayarım gözyaşlarımı da, ağladığıma inanmak istemem... ufacık bir bakış boğazımı düğümlendiririr. neye hüzünlendiğimi bilmeden, hasretin en yoğun halini yaşarım. ah, içimden dağıtmak gelir, dağıtamam ya, kendimi dağıtırım. gözlerimin yeşili gitgide koyulaşır, tüm insanlarınki kankırmızılaşır. bakamam kimsenin yüzüne, sevgiye muhtaç bir yavruya döner yüreğim... kalbim titrer, haykırırım ama duyuramam sesimi... yine de yaktığım sigarada, içtiğim içkide bulurum mutluluğu... ben deliyim, ağlamamaya yemin etmiş gözlerim... sonu dramla biten bir hatıra, üç bölümlük bir komedi dizisiyim. çoğu zaman çorbama kinimi doğrar, öfkemi kaşıklarım. zehir kokan bir gül biter dudaklarımın arasından, sonra bir bidon gökkuşağına döküp yakarım gülü, külüyle birlikte zamana savrulurum. ben deliyim, geceyi ikiye böler, bir yarısına hayat, diğer yarısına sevda adını koyarım. sonra sinirlenir, hayatın adını yalan koyarım...
ben deliyim, ben yüreklerde ünlem, kafalarda soru işaretiyim. ben deliyim, bağrı taşlarla dolu bir toprak parçasıyım. bir uçtan bir uca kurumuşum. karınca yuvaları ve ayak izleriyle süslüdür tenim... kar yağar üşürüm, güneş olur kavrulurum. kimisi tükürür, kimisi öper ya; tükürene mezar, öpene lalezâr olurum. ben deliyim... mutluluğu uzaktan seyrederken cebimde küçük umutlar biriktirir, gözlerimi kapının eşiğine dikerim. işte o zaman hayat acı kahve tadı verir, hep içime atarım ama, kendimi içine atacak bir yer bulamam. anlamayana az gelirim, anlayana çok... ne yarınlar birşey bekler benden, ne de ben yarınlardan... dedim ya, ben deliyim... ağlamamaya yemin etmiş gözlerim...
i'm coming to an end,
i've realised what i could have been.
i can't sleep so i take a breath
and hide behind my bravest mask,
i admit i've lost control.
sevgili anne ve baba (bkz: ebeveyn)
ben bu hayatta artık daha fazla ayakta kalamayacağımı anladım. (bkz: survive) beni onunla evlendirmediniz(bkz: aşkolsun) artık benim gibi bi kızınız yok(bkz: olmasa da olur)
edit: yatağımın başucunda beş milyonum var harcamayın, hastaneden çıkınca cafeden sözlüğe giricem ben o parayla..
*bileklerimi kestiğim kısım 12/15 [damara denk gelmemiş tam]
*gazı açma işlemi 7/20 [tüpün doluluğunu kontrol ettin, ulan bari mutfağın camını da ört eşek!]
*boğaza geçirilen ip 24/25 [her şey kusursuz, hoca ibne burada.. versene tam not]
*camdan aşağı atlama 13/30 [burada kendimi tavana asıp, aşağıya atlamam planımın ne denli boktan olduğunu gösteriyor.. zira 8. kattan atladığım için 13 puan uygun görülmüş]
*artistik hareket 7/10 [kontrolsüz düşüş ve gözü kapalı atlayıştan kırmış.. sorarım: ya ne olacağıdı ulan!]
"bu notu bulduysan, muhtemelen şu anda ölmüşüm demektir. ölmediysem zaten, intihar girişimime tüküreyim ben. neyse. vasiyetim bilgisayar masasının altındaki nike kutusunun içindeki melody a.m. albümünde. o notu al, ne diyorsam yap. ha, belki merak edersin niye intihar ettim diye. bilmiyorum aslında. hani kızgın kumlardan serin sulara atlamak vardır ya, işte ben de onu istedim belki. yaşamın hareketliliğinden ölümün durgunluğuna akmak istedim. eğer bu değilse sebebim, büyük ihtimalle "hımm, bunun hayati tehlikesi var mıdır ki?" düşüncesiyle bir şeyleri kurcalamış, yanlışlıkla ölmüş ve olaya intihar süsü verilmesidir. dikkat, süs diyorum, kesin bunun arkasında vardır birileri. aman diyim. bu arada, ölüyken yakışıklı mıyım?"