sözün bir değerinin olmadığı yerde gümüşle altının arasındaki farkın hiçbir önemi yoktur.
biraz daha açalım..
öyle bi ortamdasınız ki aklıselim cümleleriniz beş para etmiyor, her biri karşınızdaki vurdumduymaz ahaliye etkisiz kalıyor. sözlerinizi haykırmakla susmanız arasında bir fark yok çünkü burada her söz bir hava bulutu misali uçup gidiyor.
işte bu hâl ve şerâit içinde gümüşten çok daha değerli olan soy metal altınımızın kıymeti bilinmez, aradaki farkı anlayacak kimse kalmamıştır çünkü. gümüş altın oluverir, altın ise belki bir metelik.
benim bu yarı-dandik sözden çıkarabileceğim daha fazla mânâ da yok. zira aslen tam bir kamer genç deyişi gibi. her neyse..
(bkz:
söz gümüşse sükût altındır)
