hoş bir deyimdir. ruhsal tarafımızı yani duygularımızı etkileyen pek çok incelik bulunabilir. müzik nasıl ruhun gıdasıysa, romantizm de ruhu okşamanın yoludur. elbette abartmadan.
örneğin gün doğumu ve gün batımını sevgili ile sarmaş dolaş izlemek nasıl da pozitif enerji yükler bedenimize. hele bir de şiir fısıldanıyorsa kulağımıza ve kırmızı bir gül dalı eğilmişse üstümüze nasıl da okşanır ruhumuz.
ruhu okşamayı, ille de bir varlığa dokunma olarak açıklamak ne menem bir ruhsuzluktur yahu.
