1. müzikten çok kişilerin yozlaşması sonucu ortaya çıkan durumdur. yozlaşan kişilikler çeşitli başlıklar altında toplanabilir fakat en önemlisi; müzik türleri içinde ayrım yapmaya çalışırken, işin cılkını çıkaran türlerdir. işin cılkının çıkması, müzikleri yanlış sıfatlarla açıklamaya çalışmak ile hasıl olur. mesela müzik, iyi veya kötü diye sınıflandırılamaz. yapılması gereken tanımlama, nitelikli veya niteliksiz (müzikal açıdan tabi) gibi yorumlardır. tabi müziği iyi ve kötü olarak yargılarsanız; ister istemez kelimenin getirdiği alt anlamlar yüzünden, türleri karşı karşıya getirmiş olursunuz. sonuç, kavga şeklinde müzik dinlemeye döner. eğer rock felsefesinden bahsediyorsak, bu tür bir tartışma savundukları tüm değerleri bir anda silip atabilir. mesela savaşa karşı olan birçok şarkıyı dinleyip, alkış tutarsınız ama günlük yaşantınızda da, diğer türlere nefretle, onları dinleyenlere de savaşır gibi bakarsınız. farklı alanlardaki çatışmalar gibi gözükse de, temelde aynı oldukları için kendinizle ve dinlediğiniz müzikle ters düşersiniz.
  2. bizden önceki nesillerin anlattığı, bizim de salyalar akıta akıta dinlediğimiz o yıllara, hiç üstümüze vazife olmadığı halde duyduğumuz o özlem sonucu, kendi neslimizin gerçeklerini bi çırpıda yalanlayabiliyoruz. rock yozlaştıysa onu uzaylılar yozlaştırmadı, deus ex machina hiç olmadı. onu biz yozlaştırdık. şimdi hiç bir zaman yaşamadığımız ve doğal olarak tadını alamadığımız, bizim olmayan eski yıllara bakarak günümüz rock müziğini kötülemek, bizden sonraki "nesillerin transportasyon yozlaştı artık, bir yerden bir yere gidişin içini boşalttılar, ışınlanma artık iyicene popüler kültür oldu, nerde o insanların yürüdüğü yıllar" demesine benziyo.

    diye düşündüğüm ama elbette var olan yozlaşma...
  3. gerçek rock müziğin ne demek ya da tınısının nasıl bir şey olduğunu biliyorsa şayet kişi...şu dönem rock müzik adı altında yapılan şeylerin, popüler kültürün her alanda yayılmacı politikasının bir ürünü olduğunu rahatlıkla idrak eder ve kendi bildiği babalar gibi rock müziğe de hiç kimsenin balta vuramayacağının bilincine varır, kulaklıklarından yükselen efsane sololara, davullara, basslara, vokallere daha bir aşık olur, daha bir sever.

    kısacası yoktur bir yozlaşma, yozlaşan şey ise bizim bildiğimiz rock değildir, eğer biraz sakin olup düşünürsek...
  4. rock müzik yozlaşmamıştır sadece rock adı altında yapılan kandırmaca bi tür yaratılmaya çalışılmakta ve rocktan anlamayan insanlar kendilerini bir anda rockçu zannetmektedirler.ne demişler annen beğeniyorsa o müzik rock değildir.şimdi o zaman bakın bakalım anneniz nasıl tepki veriyo en azından ilk boyle anlarsınız ne derece rokcu olduğunuzu.
  5. müzik yozlaşması diyelim biz buna..

    ne zaman ki kimdi aerosmith mi ac dc mi anımsamıyorum bi grup, bi rapçiyle (onu da anımsamıyorum be*) duet yaptı, işin tadı kaçmaya başladı.
  6. çünkü işin bokunu çıkartmaya başladılar diye devam edilebilir.

    ömrü metallica, in flames, korn vs. vs. den bişiler araklamakla geçirenlerin, müzisyenim rakçıyım sikerim modunda boy göstermesinin hazin sonudur. rock müziği pop'a doğru meğillendirmek de ayrıca hazindir.
    iyi iş yapan yok mudur? elbet vardır. ama -abi kaç tane nota var sanki. illa biri denk geliyor işte amma fesatsın- diyeni de duydum. üzüldüm.