robert kolej  

üniversitedeki iki arkadaşım sayesinde görme şerefine eriştiğim, müthiş binasıyla göz kamaştıran ,her öğrencisine degişik şeyler katan ,kısacası orda okumamış olmaktan dolayı üzüntü duyduğum istanbul ili sınırları içerisinde bulunan amerikan lisesi.

platosunda demlenmek gerekir buranın. tabi kamera efsaneleri olmasaydı daha iyi olurdu

türkiyede üstünüzün aranma olasılığı (sigara falan için) tek okul...
sigara içerken yakalansanız bile sigaranızı atıp inkar ediyorsunuz ve hiç bişi yapamıyolar(mış)

sigara içerken yakalanıldığında gayet de uyarı verilen, ailenin çağrılıp çocuğun rehabilitasyon merkezine gönderilip gönderilmemesi tartışılan ve anca ailenin imzası karşılığında gönderilmeme kararı alınan, ve bu prosedürle öğrencinin imanını gevreten ama bütün bunlara rağmen rose garden'da gayet de rahat sigara içilebilen *, güzel bir eğitim yuvası.

osmanlının başında beri süregelen azınlık okulları hassasiyetine karşı, lozan barış antlaşmasıyla delinmiş prensipler sonucu ülke içerisinde yabancı okullar açma döneminin başlamasıyla açılan sömürge okullarındandır. robert kolejinin bir azınlık okulu olmayıp, özel statüde bir okul gibi neşredilmesi, bu sayede kültürel sömürünün azınlık bölücülüğü yapma dışında, kültürel halkın bizzat kendisinin hedeflenmesi, birer yardım kurumu gibi çalışmanın dışında, üst gelir düzeyinde faliyet göstererek yozlaşmaya daha yakın elit bir kesimin asimiliyasyonunu sağlamaya yönelik olması azınlık okullarından daha önemli bir sosyal tehlike olduğunun göstergesidir.
(bkz. italyanlar trablusgarbı nasıl ele geçirdiler)

yabancı okulların, kültürlerini dışarıda yaşayan vatandaşlarına unutturmama, diğer ülkelere tanıtma amacını güttüğüne inandığım, ancak türkiyede kaç amerikalının yaşıyor olup da amerikan koleji bulunmasının ihtiyaç olduğunu kavrayamadığım, eğer ki amaç kültürlerini tanıtmaksa amerikan kültürü diye birşeyin olup olmadığı hakkında şüphelerim olduğu ve bunun yanısıra ülkemizde el üstünde tutulan yada bu şekilde reklamı yapılan, müphem bir amaçla var olduğunu anlamakta güçlük çektiğim okullardan biri...
(bkz. amerikan dili ve kültürü fakülteleri)

amerikan kültürüyle, amerikan çocukları gibi büyümeyi benimsettiği öngörülen ama tanıdığım bütün mezunları karakterli, başarılı, tabii ki sosyal.. sonuçta hepsinde bir pırıltı var, takdir ediyorum..

anlam verilemeyecek derecede yüksek meblağlarda gelir akıtılmasıyla, her türlü sosyal gelişim için gerekli faaliyetleri yapmakta herhangibir sıkıntısı olmaması sebebini oluşturan, bu bağlamda mezun olmuş kişileri bir nebze olsun belirli düzeylere taşıyabilmiş olduğundan şüphe edilemeyeceği, zaten amaclanan asıl gerçeğin kendileri gibi düşünen elit tabaka mezunlar ve bu kişileri ülkenin yönetiminde sözü geçen yerlere taşımak olduğu okullar...
(bkz. oxford vardı da biz mi okumadık)
(bkz. öküz bağlasan adam olur)

amerikan kolejleri *** ile beraber en çok önyargı ile yaklaşılan okullardan biridir. orada okumayıp nasıl ahkam kesildiği ise meçhuldür, zira "kulaktan dolma ucuz komünist propagandaları"yla karalamaktan başka birşey yapmayı bilmeyen insanların saldırısının bir mantığı olmalı, değil mi?

türkiye'ye sayısız yönetici, politikacı, işadamı, tiyatrocu kazandırmış bir okula yapılan bu karaktersizce saldırılar ise, komik bir şekilde ne robertlinin ne de amerikan kolejlinin zerre kadar umrunda değildir.

aynı saldırılar komik bir şekilde galatasaray lisesine de yapılmaktadır, fransızların ajan yetiştirmek için kurduğu yönünde.

okumayı öğrenip de soruşturmayı öğrenemeyen bir ülke vatandaşı olarak pek de ilgilenmemek lazım böyle soytarılıklarla diyorum.
ayrıca (bkz. fakir edebiyatı)

güzel binası, verdiği amerikan eğitimi ve enteresan olduğu kadar çoğunun burnu bir karış havada mezunlayırla ünlü eski bir okul

yetiştirdiği mükemmel sanatçıların, bilim adamlarının , devlet adamlarının kendi cebini doldurup,kendilerini yetiştirenlerin menfaati dışında hiçbişeye hizmet etmediği masum eğitim yuvası.mezunları ile oturup iki kelime iletişim kurmaya çalışınca ne olduğu anlaşılacak olan amerika'nın truva atı.

her sene çağdaş sanattan c++'a onlarca dersin öğrencilerin ilgi alanlarına göre yetişmeleri için açıldığı, artık soyu tükenen eski lisede son sınıfların 6 derslerini seçtikleri, amerikan müdürüyle kantinde halay çektiğimiz lise.

amerikada degeri daha cok anlasilan okulum. acaba baska hangi turk lisesi vardir ki her kasim ayinda mezunlari new yorkta okulun amerika burosunun yardimiyla toplansin.

bir haftadır kardeşimin odasına kapanıp gece gündüz ders çalışmasına anlam veremeyip "napıyon la sen?" diyerekten yönelttiğim soruma kardeşimin verdiği "finaller var, ona çalışıyom" yanıtıyla "lisede final mi olur lan" dememe sebep bir eğitim sistemine sahip okul.

hazırlıkta öğretilip mezuniyete kadar unutulan, kampüse methiye düzen alma materı;

at the center of the world
all the lands around thee
orient and occident
with their best have crowned thee

oh our college tried and true
we will love thee ever
alma mater and the blue
we'll forget thee never

at thy feet the bosphorus
lies in all its glory
'neath the towers and the mosques
famed in song and story

though we wander far away
we will love thee ever
lessons deep we learn from thee
to forget? no never!


yani diyo ki;

dünyanın merkezinde
tüm topraklar çevrende
doğu ve batı
en iyi özellikleriyle taçlandırmış seni

kolejimiz denedi ve evet
seni hep sevicez
alma mater ve mavi
seni hiç unutmayacağız

ayaklarında boğaz
bütün ihtişamıyla uzanıyor
kulelerin ve camilerin altında
öykülerle, şarkılarla ünlenmiş

uzaklara gitsek de
seni hep sevicez
öğrendiğimiz dersler aklımızda
unutmak mı? asla!

mükemmel kulüplerin olduğu ama amerikan emperyalizminin fazlaca gençlere vurgulandığı; festivallerin; toplantıların ayda en az 3 kez düzenlendiği, cuma günleri ögrencilerin nevizadeye takıldığı okul.

mezunlarının amerika sempatizanı olması gerekmeyen, alabilene çok şey vermiş, 7 yılımı dolduran, müzikallerle, tiyatroyla tanıştıran okulum. bacak kadar çocukken sunum yapmaya başlanır, alışılır, iyi olur, fikir tartışmaları yapılır bolca, her geçen sene biraz daha çok seçmeli ders hakkı kazanılır, yapılmak istenenlere yönelinir. açık fikirli insanlar yetişir bu okulda. ha bu şekilde yetiştikten sonra nereye yönleneceği, neye sempati duyacağı, nasıl bir hayat süreceği kişinin kendisine kalmıştır. zihin açılmıştır evet, ama nasıl dolacaktır? yoksa o kafa kendini kapatmayı mı seçecektir? işte asıl bu sorunun yanıtı mezunlarının arasındaki tansu çiller-cem karaca farkını belirlemektedir bence.

bir de elbette, platonun çimenlerine yatılır boğaza karşı, huzur bulunur.

mezunları 100 metre öteden seçilebilen, kibirlerine bir türlü anlam veremediğim insanları yetiştiren kurum. (bkz: küçük dağları ben yarattım modu)

ilk türk öğrencisi yine bu okulun edebiyat öğretmeni ittihat ve terakki kalemşörlerinden tavfik fikret'in oğlu haluktur. ne hikmetse bu adam sonra babasının yolundan ayrılarak(!) papaz olmuştur.

inanılmaz kaliteli insanlar yetiştiren sadece zengin olmanın yetmediği girebilmek için fazlaca zeka gereken okul

okul ücretinin 21 milyar olduğu manyak kolej. yatılı ücret, yani yurt ücreti ile beraber senelik 35 milyar olmaktadır bu meblağ. asil listenin taban puanı ise 789.280'dır (kızlar için 780). "bu kadar puanı yapan kişi eğer ki her sene minimum 21 milyarı gözden çıkarıyorsa vardır bir kerameti." şeklinde düşündürten okuldur bu şartlarda. gerçi mezunlarına filan bakınca bu tür şeyleri düşünmeden anlaşılıyor okulun kalitesi. gerçekten okumaya özendiğim bir okuldur kendisi.

gerek uyuşturucu gerek sigara gerekse alkol kullanma konusunda öğrncilerin 1 numara olduğu lise.(sözüm meclisten dışarı ama öyle yani..) fakat kampüsü inanılmaz ve eğitim kaliteside tartışılmaz şekilde 1 numaradır. milli eğitime yarı bağlı olan bir lisedir aynı zamanda.

(bkz: robert erkekleri)

mezunları ünivesiteye(devlet üniversitesi) girdikten sonra belli bir dönem alışma süreci geçirirler.yabancılık çekişleri, dışarı burunları havada imajı vermektedir.aslında çok da kibirli olduklarını düşünmüyorum, dediğim gibi alışma, yeni ve farklı insanları tanıma sürecidir bu.

candır, baldır. içindeyken ana avrat küfredilendir, pişman olunandır ama çıkınca dünyanın kaç bucak olduğu anlaşılır. lise gibi değildir, amerikan üniversitesi ayarındadır. istediğiniz kadar tembel olun, köpek gibi çalıştırır, istediğiniz kadar rahat olun, hayvan gibi sıkar, yorar. platosunun manzarası, gould önü muhabbetleri, karanlık odası, yatakhanesi, güzelim imkanları hep, hep özlenen okul. mezun olunca ister amerikaya, avrupaya git, ister türkiyede kal, hep bir özlersin, ararsın. işte insanı böyle tatminsiz ve şikayetçi yapar bu allahın belası okul.
uzun lafın kısası, en nefret ettiğindir ama en çok sevdiğin de...
(bkz: kimlik çatışması)