|
|
- death'in the sound of perseverance albümünün, iced earth* ve control denied gruplarının bateristi. davulu çalarken kollarını ve bacaklarını yakmaması için üzerine su dökülen, uçaksavar bataryası gücündeki uzaylı.
- sound of perseverance'i defaatle dinlememin yegane saiki. zillerinin hastasıyım.
(zoko, 19.10.2004 23:10 ~ 23:16)
- scavenger of human sorrow şarkısında zillere ne zaman vurduğunu merak ettiğim baterist kendisi.
- death'in son * davulcusu olarak tarihteki yerini almış insan. chuck schuldiner'ın ilkokul arkadaşı david ile birlikte son günlerinde chuck'ın yanında olmuş, tedavisi boyunca ona anlamlı hediyeler alarak moral vermeye çalışan alie dostu.
"chuck ve richard birbirlerine yakın bir espri anlayışına sahiptiler ve richard hep chuck'ı güldürmeyi başarırdı. richard zaman boyunca yaşamımızı aydınlattı. bizimle bağlantısını hiç koparmadı ve özel zamanlarda ailemizin bir parçası haline geldi"
jane schuldiner
- 'sound of perseverance' albümündeki performansıyla kafayı yedirten davulcu.
enteresandır, şu sıralar komedyenlik ve benzeri olaylar yapıyor. web sitesine bir bakın derim.
- richard christy, nam ı diğer drum machine ile death'in the sound of perseverance albümüyle tanışmıştım. ilk dinlediğimde oha oha oha demekten başka bir şey yapamamış, kafamda portnoy* mu döver richard mı döver diye senaryolar yazıyordum.
neyse, richard christy yi dinleyip tarzı hakkında daha fazla bilgi sahibi oldukça, onun gibi çalmanın sadece hızdan ibaret olmadığının farkına vardım. tamam hızlı olmakta büyük bir faktör stilinde ancak, sadece hız değil olay. zaten sound of perseverance'taki performansında adamın zillerle daha önce denenmemiş şeyler yapması çekmişti dikkatleri. richard ı richard yapan şeyde o zil kombolarıdır bence. diğer bir kaç grupta daha dinledim kendisini ancak hiçbirisinde death'te olduğu gibi uçmuyor abimiz. artık chuck'tan mıdır yoksa death-metal daha sert bir tarz olduğu için midir bilemiyorum ama ben hep chuck'ın richard'ın içindeki heyvanı ortaya çıkardığına inanmışımdır.
ilerleyen zamanlarda kendisinin komedyenliğe - özellikle howard stern denen densiz herifin programında- başladığını duyduğumda bu duruma çok içerlemiştim. içten içe "sen chuck schuldiner ile çaldın niye yeteneğini ziyan ediyorsun?!!" nidaları atıyordum. gel zaman git zaman richard christy'nin patavatsızlaşmaya başladığını gördüm. son dönemlerde televizyonda yaptığı hareketlerden ona olan saygım gittikçe azalmaktaydı.
ta ki death'in live in l.a. konserini izleyene kadar. zaman kısıtlı olduğu için bu konserde death neredeyse tüm şarkıları normalden iki kat hızlı çalmıştı. richard christy de oha dedirten bütün ataklarını hatasız bir şekilde sergilemişti. ben bu performansı izledikten sonra richard christy'nin zaten zamanında bu işe yeterince gönül vermiş olduğunu idrak ettim. karizmayı çizdirecek zilyon tane aktivite yapsması umrumda değil oldu. adam komedyen olmak istiyormuş. napalım...
- (bkz: doug christie)
- ayrıca konserde şarkıları 2 kat hızlı çaldığı için zamanında iced earth ten atılmıştır.
- ahtapot lakabını hak ettiğini düşündüğüm, aynı zamanda komedyen de olan davulcu.
http://www.youtube.com/...
- subwooferımın ağzına sıçan davulcu. öde lan parasını.
- özellikle youtube'daki ''richard christy-frost'' adıyla yayınlanmış videosunu izleyip ''korkuyorum anne,al beni de içine'' şeklinde piç olmamı sağlayan davulcudur kendisi.
tipine aldanıp ''abi herifin saçlar dökülmüş.portnoy lu,lombardolu hatta ve hatta larslı jenerasyondan kesin'' demiştim ama kendisi 74lü imiş.
34 yaşında filinta gibi,siker atar daha 15 sene...
|
