resim hocaları*  

dünyanın en rezil rüsva kişiliklerinin aynı zamanda tatminsizlik , şişmanlık , budalalık , eziklik gibi özellikleri ile birleşince , banu alkanvari bir karakter ortaya çıkıyor.biz m.e.b. nin dediği gibi bunlara resim hocaları deriz.bunlar ileri derecede paranoid şizofrendirler.hem bizim güzel resim yapmamızı isterler , yapamayınca kızarlar , hem de cem yılmaz şovlarına konu olacak ölçüde , düzgün birşey çizince "ulan ben 40 senede çizemedim öyle şeyi , ukala şey sittir..." tarzı bir tepki gösterirler.bunlar müzik hocaları gibi görece düzgün bir fiziğe sahip olamadıklarından kafayı çizmişler , öğretmenler arasında psikopat hareketin liderliğini üstlenmişlerdir.

konu ile alakalı çeşitli başlıklar söyledir ;

(bkz: enola gay)
(bkz: hidrojen bombası)
(bkz: arsenik)
(bkz: iskeletor)

insana sanatı sevdiren, güzel şeyler yapmaya iten örnekleri bulunsa da genelde çöp adamı zor çizen elin garibine salvador dali olması için işkence yapanları çok bulunur, sinir ederler adamı.

burada perspektif yanlış diye uğraşılan resme kocaman bir çarpı (kırmızı pilot kalemle) atanlarına, "siz doğrusunu gösterin" denildiğinde "sanat insanın ruhundadır, yolu kendin bul." diye jedivari konuşanlarına ne müstehaktır bilmiyorum ama yolu kendi bulamayan bir sürü öğrenci akademik sınavlara girmeden önce genelde kurslara gitmektedir.

bir de alakasız şeyler isteme konusunda çok usta olanları vardır, hipersantrik tutkal, egosomantik kök boyası, paranoandronik ince fırça, bir görenin kör olduğu değişik muhteva içeren maddeleri istemekte de üstlerine yoktur.

çoğu bilgili, sanat aşkı ile yanıp tutuşan, genelde çok yönlü insanlardır. ama ne yazık ki yeteneksizlik karşısında yapabilecekleri pek bir şey yoktur. sevilen ve sizi seven bir resim hocası önce sizden bir ressam çıkarabileceğini düşünür, bak böyle yap, şöyle yap diye öğretmeye çalışır. en sonunda pes eder, istersen boş ver, bak bir gösteri için burda maket yapıyoruz istersen gel ona yardım et gibi cümleler kurar. yeteneksizliğinizi yüzünüze vurmak istemez. bazıları dersinin sallanmadığını düşündüğü için hırslı olur. illa her ders suluboya, guaj boya, su kabı, bez gibi gerekli malzemelerin kontrolünü yapar. hatta getirmeyenlere eksi bile verdikleri görülmüştür. benim dersimde konuşmayın, çeneniz değil elleriniz çalışsın cümleleri bolca duyulur.

genellikle işini en bi zevkle yapan, çocuklara sanat sevgisi aşılamaya çalışan, renkli öğretmenler. dünyanın en güzel canlıları bunların arasından çıkar.

genç ve hatun olanları çok özeldirler. sanki resim yaramıştır, güzelleştirmiştir bunları. ortaokul çocuğusun, aşık olmak ne demek... öyle bir şeydir işte resim öğretmeni, candır.

ilköğretim kurumlarında, öğrenciyi teşvik etmek adına her gördüğüne çok güzel devam et deyip, yanındaki cin aliözürlü insanla aynı kefeye konulmanı bu yüzden resimden soğumanı sağlayan öğretmen cinsi.

batı kültüründe el üstünde tutulan, doğu ülkelerinde kıymeti bilinmeyen (çünkü sistem onları "bugün 23 nisan , bayram resmi yapın çocuklar" şeklinde bir memura dönüştürdü) sanat eğitimcileri.
kapıya gelen meraklı postacı ile yaşadığım dialog;
-okuyormusun?
-hayır mezun oldum.
-mesleğin?
-öğretmenim
-ne öğretmeni?
-resim
-:/%... olsun.
ne demek olsun yaa.ahh herkes sanatçı olamaz diyen atam gör bak, sanata pek önem veriyoruz.herkesn herşey olduğu günlerdeyiz.meslek kaprisi gibi görünse de çok yerinde bir serzeniştir benimkisi.
"ben böyle sanatın içine tükürürüm" diyen adam ankaranın dört dönemdir belediye başkanı.
(ben böyle belediye başkannının içine tükürürüm)
dayısı olanların ya da onuru olmayanların doldurduğu akademide verilen eğitimden çıkan sanat eğitimcilerinden halka sanatı doğru tanıtmasını beklemek de haksızlık gerçi.

kimileri insafsızdır. öğretmen masasının üstüne bir sandalye o sandalyenin üstüne sınıftan bir elemanı oturtup hadi çiz der. hem resim resim öğretilmez ki bırakacaksın bebeleri serbest ne çizerse çizsin.

insanı resimden soğutan, yetenek varsa bile körelten insanlardır.