her şey ne güzel gidiyor hayat ne güzel derken bu güzel giden şeylerin aslında insanı ne gibi bir çöküşe götürebilceğini şiddetli bir şamar gibi suratıma patlatan, müzikleriyle insanı embesile çevirip tripten tribe sokan süper bir film..
bazı şeyleri şapkamı önüme koyup düşünmemi sağlayan ve pek çok insanın söylediğinin aksine uyuşturucu propagandasi yapan elektronik muzik konusunda iyi muziklere sahip saatlerce üstüne konuşulabilinecek veya yazilabilinecek film.
insanların sahip oldukları değerleri yitirdiklerinde, uğruna herşeyi yapabilecekleri uyuşturucu batağındaki iğrençlikleri ve çarpıklıkları olağanca çıplaklığı ile sarsıcı ve etkileyici bir biçimde betimleyen ve anlatan film.
eğlencenin doruğunda geçen bir geceden sonra bile izlendiğinde insanı çok rahat deprosyana sokabilecek yönetmenliğini pi filminin de yönetmeni olan darren aronofsky'nin yapmış olduğu film.
izledigim en sarsıcı, müzikleri de bi o kadar etkileyici, uyuşturucu bağımlılığının çok beter bi şey olduğunu çarpıcı bi şekilde anlatan, etkisinden kurtulmanın zaman aldığı film. izlemeyenler için ayrıntı vermiyeyim ama sonu dumur eder insanı...
filmde amerikan toplumunun en önemli 3 sorunu olan şişmanlık, televizyon ve uyuşturucu konuları aslına bakarsanız çok basit bir şekilde ama inanılmaz bir görsellik ve görsel sadelikle işlenmiştir.. özellikle zenci çiftin seviştiği odanın renk uyumu / ten uyumu derim
south park taki mr. mackey'nin "drugs are baaad, ohkaaay... marijuhana is bad, ohkaay" şeklindeki mesajlarının çok da ötesine geçemeyen, duygu sömürüsünün had safhada olduğu, tv şovundaki "we got a winner" bağırış tekrarlarıyla insanı boğan, sonunun üzücü olacağı belli olan film. rasyonel düşünebilen bir gencin ihtiyaç bile duymayacağı mesajlarla aşırı doldurulmuştur.*
filmi bi kez daha yaşatan soundtrackiyle ünlü, son derece depresif,madde bağımlılığının insanın kanına bu kadar dokundurularak anlatatılamayacığını düşündüren eşsiz bi film.
insanın suratında tokat gibi patlayan film. kurgusu muhtesem ve kesinlikle bagımlılık yapabilecek hicbir maddenin kücümsenmemesi üzerinde de duruluyor. finali güzel müzikleri de öyle...