yanlış bir önermedir, tabii ki tartışılır. ama, sabah programlarındaki gibi;
+ ben maviyi seviyorum!
- beyefendi bağırmayın!
+ hanfendi sizin ağzınıza s.çarım!
- sizin mavi sevmeniz zaten kazağınızdan belli!
+ ne varmış kazağımda ulan!
- zevksiz p.zvenk!
+ orospuuuu!
gibi. gördüğünüz gibi yukarıdaki diyalog tüm çarpıcılığı ile öznelliğin doruklarında bizlere bir şeyler anlatıyor. diyor ki; "tartışma" dediğin nesnel dayanaklarla yapılır. ve tartışma sonucunda insanlar bir şeyler öğrenir, biri fikrinin doğruluğunu diğerine kabul ettirmeye çalışır. sen dersin ki "klasik müzik insanı rahatlatıyor, o yüzden
rocka beş basıyor" (ki asla x üniversitesinin y yılındaki z araştırmasından alıntı yapmazsın) ben de derim ki "bana göre beş basan rahatlatan değil ağlatandır, hüzünlendirendir, ki beni mozart rahatlatmaz bilakis gerer, çünkü ben 3 yaşında tecavüze uğradım, normal bir ruh halinde değilim.
manowar benim gel bana koy". soruyorum sizlere ey kültür mantarları; böyle mi tartışacağız? böyle tartışacağımıza "
renkler ve zevkler tartışılmaz" deyip seviyeden ödün vermesek fena mı olur?
