regret  

as i drift away... far away from you,
i feel all alone in a crowded room,
thinking to myself
"there's no escape from this
fear,
regret,
loneliness..."

visions of love and hate
a collage behind my eyes
remnants of dying laughter
echoes of silent cries

i wish i didn't know now that
i never knew then...
flashback
memories punish me again
sometimes i remember all the pain
that i have seen
sometimes i wonder what might
have been...

visions of love and hate
a collage behind my eyes
remnants of dying laughter
echoes of silent cries

and sometimes i despair
at who i've become
i have to come to terms
with what i've done

the bittersweet taste of fate
we can't outrun the past
destined to find an answer
a strength i never lost
i know there is a way
my future is not set
for the tide has turned
but still i never learned to live
without regret.

(bkz: pişman olmak)

(bkz. anathema)

alternative 4 adlı anathema albümünde 8. sırada yer alan şukela şarkıdır.

arka planda akustik tonu veren süper parça.

(bkz. no regrets)

bir new order şarkısı *

maybe i've forgotten the name and the address
of everyone i've ever known
it's nothing i regret
save it for another day
it's the school exam and the kids have run away

i would like a place i could call my own
have a conversation on the telephone
wake up every day that would be a start
i would not complain of my wounded heart

i was upset you see
almost all the time
you used to be a stranger
now you are mine

i wouldn't even trust you
i've not got much to give
we're dealing in the limits
and we don't know who with
you may think that i'm out of hand
that i'm naive, i'll understand
on this occasion, it's not true
look at me, i'm not you

i would like a place i could call my own
have a conversation on the telephone
wake up every day that would be a start
i would not complain of my wounded heart

i was a short fuse
burning all the time
you were a complete stranger
now you are mine

i would like a place i could call my own
have a conversation on the telephone
wake up every day that would be a start
i would not complain about my wounded heart

just wait till tomorrow
i guess that's what they all say
just before they fall apart

dinleyende,düşünceler ve yoğun duygular arasında kaybolup başka bir boyuta geçme duygusu uyandırma potansiyeline sahip,kulaklara layık anathema parçasıdır.

pişmanlığın, yaşananlara dair duyulan herşeyin en son noktasıdır. kendinle hesaplaşma anında sessiz çığlıklar attığının belgesidir. bunalım moduna girdiğinde şarap ve mum eşliğinde, yere yatarak onlarca kez dinlenebilecek şarkıdır. sometimes ı remember all the pain that ı have seen.. sometimes ı wonder what might have been.. pişmanlığın son noktası, istek ve geriye özlemin,bir yandan da istememezliğin dinmez başı başlangıcı devamı. istemek ve istememek bir arada sürerken yaşamanın verdiği azap..

anathemanın bu seneki istanbul konserinde çalmak için söz verdiği 2 şarkıdan biri.

lost control'la birlikte insanı tam ortadan ikiye bölen anathema şarkısı.

anathema'nın en damar parçalarındandır. alçalıp yükselen ritmiyle insanı kendinden geçirir.

otobüste bir gece yolculuğudur, izmir ışıkları görünür kafanı dayadığın camdan ve üç kelime duyarsın "fear, regret, loneliness."

(bkz: i've had a few)*

derinden etkileyen anathema parçasıdır. albüm sıralamasına göre bu şarkıdan sonra hemen feel'in başlaması ayrı bir ahenk getirmiş olaya.

(bkz: i regret nothing)

dinlendiğine pişman eden şarkılardan sadece biri işte. öyle. hayatımda hiçbir şeyden pişman olmam diyenlere "bira bu kapağın altındadır." demek istiyorum. şerefe..

bazı olasılıkları ikinci kez düşündürten,büyülü anatheme şarkısı.

anathema'nın 1998 deki alternative 4 albümünün en güzel parçalarından olup, pişmanlık ancak bu kadar güzel anlatılır dediğim, ölümcül parçalarından birisi.

boğan, parçalayan ve garip bir şekilde pes ettirip huzurlu bir güç veren vincentın o sesi ve tonlamalarıyla öldüren anathema eseri..

dinlemeden ölmek büyük bir kayıptır bana göre..anlatmak zor..dinlemek lazım..


vicdan azabı

senden uzaklaştığımda...çok çok uzaklaştığımda
kalabalık bir odada yapayalnız hissediyorum kendimi
kendi kendime düşünerek
'bu korkudan kaçış yok,
vicdan azabından
yalnızlıktan..'

aşkın ve nefretin imgelemleri
gözlerimin ardında bir kolaj
ölüm gülüşünün artığı
sessiz yakarışların yankısı
şimdi hiç bilmemeyi dilerdim
o zamanda bilmeseydim
geçmişe dönüş
anılarım yine cezalandırıyor beni
bazı zamanlar tüm acıyı hatırlıyorum
gördüklerimin tümünü
bazı zamanlar ne olduğunu merak ediyorum

aşkın ve nefretin imgelemleri
gözlerimin ardında bir kolaj
ölüm gülüşünün artığı
sessiz yakarışların yankısı
ve bazı zamanlar kederleniyorum
kime dönüştüğüme bakarak
yaptıklarımla beraber
dönmeliyim geçmişe
yazgımın acı-tatlı tadı
geçmişi silemeyiz
cevabı bulmaya mahkum edilmiş
hiç kaybetmediğim dayanma gücüm
biliyorumki bi yolu var
geleceğim belirlenmedi
akıntının geriye dönmesi için
ama hala yaşamayı öğrenemedim
vicdan azabım olmadan

john frusciante nin shadows collide with people albümünden güzel bir şarkıdır. sözlerinin sadeliği sizin konsantre olmanızı sağlar. çünkü 2 cümle vardır tüm şarkıda ve sürekli tekrarlanan cümleler sizi hipnoz eder. geçmişe gömülürsünüz. melankolik anlarınızda dinlemek için iyidir. (bkz: acı çekmekten mutlu olmak herşeyi güzel kılan)

sözleri şöyledir:

i regret my past
stay alone

bir insan nasıl böyle içten i diye bağırır inanamadığım parça.john frusciantenin gerçektende geçmişteki bazı şeylerden pişman olduğunu anlarsınız.tek bir cümle ile bile ne kadar güzel parçalar yapılabileceğinin kanıtıdır.akustik versiyonu kesinlikle dinlenmelidir.

"i know there's a way/ my future is not set" dizeleriyle, anathema'nın umut içeren tek şarkısıdır.

kulakların pasını değil, ruhun pasını alan şarkıdır.