neoklasik iktisatın en önemli varsayımlarından biri iktisadi ajanların rasyonel olduğudur, ancak bu rasyonellik irrasyonelliğin zıttı olan rasyonellik değildir. neoklasik iktisadın rasyonelliği daha çok bireylerin içinde yaşadıkları dünyanın kültürden, dinden, ideolojiden, adet ve göreneklerden ve dahi bireylerin kendi kişiliklerinden soyutlanması ile elde edilen bir sistemin ürünüdür.
elbette böylesine bir rasyonellik anlayışı eleştiriden kurtulamaz zira bu kadar "öteki"ni dışlayan bir rasyonellik anlayışı son tahlilde kendini tanımlayabilmek adına "öteki"ne ihtiyaç duymaktadır!
öte yandan bireylerin aptal olmadığı da bir gerçektir, sonuçta bireyler "rasyonel"dir ama bireylerin rasyonelliği neoklasik iktisatın tanımladığı bu sakat rasyonellikten tamamen farklıdır. bu bağlamda anlamlı bir rasyonellik tartışması
evrimsel iktisat okulu içerisinde yıllardır yapılmaktadır.
eh ne de olsa
evrimsel iktisatçılar torstein veblen amcamın tilmizleri!..
