rakip taraftar tarafından bile sevilen futbolcular  

genelde yetenekle insanlığı birleştirmeyi başarmış futbolculardır. 90'lı yıllarda fenerbahçe'li oğuz, aykut, beşiktaş'lı mehmet, galatasaray'lı ergün bu gruba girerdi. yabancılardan da hatırladığım van hooijdonk var.

tabi bir de beceriksizlikleri yüzünden rakip taraftar tarafından sevilen futbolcular var ki bunlara hiç girmeyeceğim.

(bkz: metin oktay)

(bkz: hayrettin demirbaş)
(bkz: seni sevmeyen ölsün)

(bkz: ertuğrul sağlam)

çoğu örneği 80'ler ve 90'larda olan günümüzde ise az örneği olan futbolcu çeşidi. bu da futbolun aldığı yol açısından çok da iyiye işaret değil.

(bkz: roberto baggio)

eskiden italyan defans oyuncuları arasında baggio'dan çalım yemek şereftir sözü dolaşırmış.

(bkz: hagi)
(bkz: arda turan)
(bkz: bülent korkmaz)
(bkz: ilhan mansız)

ali eren beşerler özellikle bayanlar tarafından çok sevilirdi.

(bkz: sergei ankette)

(bkz: ümit karan)

(bkz: roberto carlos)

(bkz: semih şentürk)

(bkz: cüneyt tanman)
(bkz: taffarel)

ya çok karakterli, efendi topçulardır. metin oktay gibi.

ya da karşı takıma kendi takımına sağladığından daha fazla yarar sağlayan kova topçulardır. baki mercimek, ibrahim üzülmez, hayrettin ve edu dracena gibi.

en başta

(bkz: ergün penbe)

(bkz: sabri sarıoğlu) her maç oynasın diye dua ediyoruz.

(bkz: emre belezoğlu) (bkz: hassiktir ordan)

(bkz: gheorghe hagi)

bir beşiktaşlı olarak bu adam nasıl unutulur merak ediyorum

(bkz: eric cantona)

(bkz: canım anket istiyor)