amaca giden ve her biri mübah olan onlarca yoldan en çirkef olanı.
sonuçta bütün olay
konuk ekip üzerinde psikolojik baskı kurmak, başkanından taraftarına, futbolcusundan teknik direktörüne kadar rakip kadroyu oluşturan tüm bireylere deplasmanda olduklarını hissettirmektir. bir takımın kendi sahasında maç yapmasının yegane temeli budur. bu temel ev sahibi taraftarın en kıymetli hazinesidir. taraftar bu hazineyi nasıl kullanacağına kendi özgür iradesiyle karar verir. evindeki özürgülünü kullanıp pankart açar, sayısal üstünlüğünü kullanıp hep bir ağızdan küfür eder, hakemi yuhalar, arkasındaki yönetimi kullanıp meşalelerle maçı soğutur...
" bunların hepsi tamam da rakip teknik direktörün babasının mesleğiyle dalga geçmek nasıl bir orospu çocukluğudur? " tepkilerinin doğması normal midir peki? ülkem taraftarının "
ibne federasyon orospu çocuğu hakemler" tezahüratı, "
jardel'in karısı, porno yıldızı " dizesini içeren şarkılar (çok fazla örnek var) nasıl bir orospu çocukluğuysa bu da en az onlar kadar orospu çocukluğudur. hepsinin altında yatan amaç dengeyi kendi lehine bozmaktır.
bunu yapan insan olamaz, evet. gördüğüm kadarıyla hiçbir taraftarın da " insan olmak " gibi bir iddiası yok zaten.