2:30 - 3:30 ve 4:00 - 4:45(sonu yani) arasını çıkardığımızda "kaliteli, melodik, gaz, süper bir dark tranquillity klasiği" sözcükleri ile tanımlanabilecek şarkı. ama bu sözünü ettiğim aralarda tanımlayamadığım büyülü birşeyler var, insanın ağzına sıçan cinsten birşeyler...
bu arada sözlerinde eksik bir satır olduğunu iddia ettiğim şarkı. 4:20'de "i fear? not!" gibisinden birşeyler söylüyor, ki burası şarkının en can alıcı noktalarından biri olsa gerek. ama ne yazık ki hiçbir sitede savımı doğrulayacak bir ize rastlayamadım.
we are the outstretched fingers
that seize and hold the wind...
the strangeness of awakening
ın an oh so silent world
breathlessly waiting
for the first proud beams of light
as the hours grow longer
and the shadows never fall
my sky has forsaken me
my desperation grows
bring me the light
ın the darkness that never ends
the dawn will never come
punish my heaven
we have arrived
at the outermost crossroads
the charge of cosmos
at our atmospheric skies
will cause our fall
ıf ı had wings, would ı be forgiving?
ıf ı had horns
would there be flames to shy my smile?
hymns of loss are heard
from the masses in the streets
praising the last of days
ı punish
bring me the night
ın the fires that never end
the dawn will never come
punish my heaven
the charge of cosmos
charging at us from unearthly distance
ı challenge the universe
ıt's the choice between heaven and hell
my soul bears all the weight of mountains
as mankind weaves its silent end
can there be no forgiveness?
ı curse the heaven above me
as the light sinks through
my outstretched fingers
fading in my open arms
make each tear in my bare hands
a lifetime in hell
on this last day of light
when our autumn leaves fell
and as heaven itself commands me
out of its lair
my face lined with darkness ı'll go..!
farkedildi mi bilmem ama dream theater'ın the ytse jam parçasıyla benzerlik sağlayan bir intro ya sahip dark tranquillity şarkısıdır. ayrıca konserde canlı canlı süper gider...
