özellikle çoluk çocuğun bayıldığı bir nevi sütlü tatlıdır.suyla yapılanları da vardır piyasada ama tavsiye edilmez.başlıca üç çeşidi vardır: muzlu, çikolatalı(kakaolu), çilekli.
jeolojik bir terim olarak: içindeki çakıllar yuvarlak ve yassı olan konglomera türüdür. breş vardır bir de. onun içindeki çakıllar da köşeli ve sivridir. pudinglerde çimento kalkerli, killi, silisli veya demirli olabilir.
bunu yaparken sürekli karıştırılması istenir ama ne hikmetse sürekli karıştırılınca bazen kıvamı tutmaz. kaynama başladığı an karıştırmayıp iki üç dakika ocakta beklettiğinizde kendi kendine kıvama ulaşabiliyor. piştikten sonra kedi dili bisküviyle mozaik pasta yapıp biraz soğutulduğunda pek bir leziz olur.
aslında bunu en güzel yeme şekli şöyledir.öncelikle en kötü markanın çikolatalı pudingi alınır.beş bardak sütün içine konulur.karıştırmaya başlanır.belli bir zaman sonra niye koyulaşmıyor bu düşünceleriyle pakedin arkasına bakılır ve iki buçuk bardak süt konulacağı öğrenilir.ama mutfakta çareler tükenmiyeceği üzere hemen iki tepeleme kaşık nişasta suda eritilir ve pudingin üstüne dökülür.pudingin koyulaşmaya başlamasıyla bir rahatlama hissedilir.(nede olsa altmış sekiz ykr ödenmiştir.niye boşa gitsindir.)daha sonra tabaklara boşaltılarak buzdolabına konur ve soğuduktan sonra hayatınızda yiyebileceğiniz en güzel puding yenir.
soğuduktan sonra üzerinde kaymakımsı bir tabaka oluşur, peki ne yapmak gerekir? o kısmı yiyecek değiliz elbette, o kısmı sadece yetişkinler yer, bu yüzden en yakındaki bir anne şubesine, "anne şunun kaymağını ye! pudingin üzerini kaplamış gene!" diyerek etkisiz hala getirmeli ve pudingimizi afiyetle yemeliyiz.
acil bi misafirde, üzerine evde varsa damla çikolata ya da olan çikolataları rendelemek, biraz da hindistan cevizi, fıstık artık ne varsa ekleyerek ikram edilebilen mükemmel, soğuk, sütlü tatlı.
