dostoyevski'nin budala romanındaki ana karakter. saf, iyi niyetli, kibar olduğu için budala olarak adlandırılır. keşke dünya böyle budalalarla dolu olsaydı..
varşova-rusya treninde prens mışkin, kırmızı burunlu memur ve rogojin sohbet etmekteler. kırmızı burunlu memur mışkin'in soyuna ilişkin tespitte bulunur:
"prens mışkin? ... böyle tarihsel adlara hiç rastlanmaz oldu artık; tümüyle silinip gittiler yeryüzünden sanki.."
mışkin ise "evet, evet.. mışkinler de, beni saymazsanız tümüyle yok oldular; sanırım ben sonuncularıyım.." cevabını verir.
bu satırlarla bir anlamda mutlak iyi/güzel insanın isa'nın ölümüyle birlikte yeryüzünden silindiğini söyler dostoyevski.
