çocukluğumda beni feci şekilde etkilemiş filmler sıralamasında en üst sıralardadır. hatta ikincidir.
------spoiler olabilir ama çok istiyosan oku--------------
filmin en ünlü sahnelerinden biri kahramanımızın ymekhanede eline aldığı kaşığı az biraz ovma ile mıknatıs haline getirip, kendisi ile dalga geçen tüm okulun elindeki tabağındaki kaşıkları-çatalları çekivermesiydi.
-----spoiler kelimesinden de pis bi elektrik alan bi ben miyim acep-------
filmi izledikten sonra gaza gelen süper bünye olarak ertesi günü okula çantamda kaşıkla gittim. ama ortaokulda yemekhanemiz olmadığından sabırsızlıkla yapmaktan kendimi alıkoyamadığım büyük şovumu dersin ortasında yapmaya karar verdim. hiç tereddüt etmeden çıkardım kaşığımı çantadan. başladım ovmaya. bir de sanki beyin damarlarım arasında süperötesi bir bilgi alışverişi oluyormuşcasına da kendimi sıkmaya başladım. artık kendime ne kadar inanmışsam, bilmiyorum, arkadaşlarımın ellerindeki tüm rotringleri çekecekmişim inancı ile doldum taştım.
ama olmadı. hocanın ''oğlum gerizekalı!.. kalemle yazacaksın kalemle.. ne o elindeki kaşık!'' uyarmasıyla gerçek dünyaya döndüm büyük bir utançla.
ha yazının başını unutmayanlar diyeceklerdir ki, bu ikinci etkileyen film ise birincisi nedir? hemen cevaplayayım:
karate kid. kartal vuruşu!..
