postmodern sinema  

çift kodlama, parodi, pastiş gibi yöntemler kullanılarak çekilen sinema. geçmişle bugünün gözle görülür kaynaştırması yapılır bu filmlerde. lync'in mavi kadife filmi bir örnek olarak aktarılabilir. bu filmde geçmiş ve bugün arasındaki sınırlar ortadan kaldırılmıştır. geç postmodern nostaljisi denilebilen bu türden filmlerde olduğu gibi bunda da sunulması dehşet içeren sahneler de bulunur. kulak kesilmesi, cinsel şiddet, eşcinsellik vs. gibi. başka aklıma gelen örnekler: sıcak vücutlar, yıldız savaşları..

(tembel'in uktesi)

kuşkusuz postmodernizm'in bulaknığıyla daha da şekillenmiş,belli bir yapıya bürünmüş sinema akımı diyelim şimdilik buna..
en önemli özelliklerinden bir tanesi de , şu ana kadar olan sinema akımlarının tek potada eritilmesidir.
bu akıma günümüzdeki en güzel örnek kuşkusuz reconstruction'dır.
tarantinoyu da postmodern sinemanın başlangıcı olarak görebiliriz.

edit:
"başta söylediğim gibi, sinemadan, filmi tam olarak anlamak, herşeyi çözmek gibi duyguları yaşamadan da keyif alınabileceğinin canlı örneği."

bu cümleleri reconstruction filmi için yazılan girilerden bir tanesinden aldım.fazla uzağa gitmeden postmodern sinemanın bulanıklığı,anlam bütünsüzlüğü gibi bir çok etmeni son derece iyi bir şekilde anlatıyor aslında.