tecavüze uğrasada,kapkaççılara yakalansada,ailesini öldürselerde,üniversiteyi kazanamasada ve başına başka felaketlerde gelse her zaman mutlu olabilen insan.misal tecavüze uğradım ama olsun amcalar eğlendi.
ne kadar kötü olursa olsun yaşadıklarında hep iyi bir taraf gören, otaboka mutlu olan, muhtemelen prozac kullanan, eleanor porter'ın aynı isimli kitabıyla dimağlarımıza kazandırdığı karakter.
heidi ile bir akrabalığının olduğundan şüphelendiğim, 3 kişinin toplanıp salgılayabileceği serotonin'i, tek başına salgılayabilen(kaynağı bunda galiba), mutluluk manyağı karakter.
"dedim ki, bu da yetmiyor. bir adım daha atalım. artık hayatlarında mercedes otomobil kullanmayanlar, hiç olmazsa şu cenazelerini mercedes araçlarla taşıyalım. mercedes araçlardan cenaze araçları da yapmaya başladık"
edit:kendisinide bu iyimserliğiyle yakın zamanda bu araçlara binerken görmek isteriz (bizim yapabileceğimiz pollyannacılık da böyle bişey)
pollyanna , üzüntü veren bir olay karşısında, olayın vehametini bir kenara bırakıp olayın iyi yönlerini görmeye çalışıp teselli bulmaktır. her olayda güzellik aramaktır. tam olarak olmasa da züğürt tesellisine benzetebiliriz.
kaza ile gönderilen ve bir b**una yaramayan koltuk değneklerine sevinmek haa!!!mutluluk oyunu oynamak haa!!!hadi oradan o**spu pollyanna!!! diye bağırmak istediğim sakat ruhlu kitap kahramanı...
bu durumu gündelik yaşama taşıyan prozac ruhlu insanlar için ise birşey söylerdim ama...sözlükte bu insanlara karşılık gelecek bir başlık bulamadım...
çok güzel bir çocuk romanı olmasına karşın, günümüz gerçekçiliğinden çok uzak bir kitap. zaten ebeveynlerde böyle kitapları pek okutmuyorlar herhalde çocuklara ki, küçük canavarlar daha çok yetişiyor son yıllarda.
eleanor h. porter adlı amerikalı kişinin yarattığı aşırı optimist bi karın ağrısının baş kahraman olduğu roman ayrıca o karın ağrısının ismi
pollyanna için söylenebilecek sağlam bir söz:
sagopa kajmer -içimdeki şeytanın ensesindeyim- adlı parçasında
"polyanna kalpazan bir kahraman" dır. oldukça açıklayıcıdır üstad yine yapmış denir parça dinlenirken.
cimciklemekten her tarafını morartıp, bir kaç tane yapıştırmak istediğim, tokat manyağı yapılası, sonra da deli gibi ağlatılası, ağlarken karşısına geçip gülünesi karakter.
bu güne kadar direnç gösterip okumadığım ve hayatım boyunca da okumayacağım fütursuzca iyimserlik gösteren hikaye karakteri.hatta buna kalkıp "pollyanna, bak omo reklamındaki kıza tecavüz etmişler" deseler.bizimki "olsun kirlenmek güzeldir" der.