babamın bana 7 yaşındayken, yazlığa gittiğimizde sıkılmayalım diye öğrettiği oyun.
papaz, kız, vale, on ve dokuz'larla oynardır sadece. ikimiz.
flush royal dir,
kent dir,
kare as tır... küçük bünyeye değişik bir eğlence olmuştu. parasız oynuyoruz tabi, heyecanlı olmuyor pek. sadece yendin, yenildin meselesi.. olsun o da güzeldi..
poker'den öğrendiğim güzel şeyler olmuştu, mesela gözlere bakınca karşıdakinin neler düşündüğünü az çok kestirebiliyordun. elindeki en kötüleri verdiğinde, her zaman daha iyileri gelmeyebiliyordu. şansın, taktik kadar önemli olduğu bir hayatın içinde bunlar önemli ayrıntılardı tabi..
hey gidi günler..